คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3561/2525

โจทก์เป็นเพียงผู้ได้รับมอบอำนาจให้ฟ้องคดีอาญาคดีก่อน แม้ในคดีดังกล่าวจำเลยจะได้ปลอมหรือใช้เอกสารปลอมอ้างเป็นพยานหลักฐาน โจทก์ในฐานะผู้รับมอบอำนาจก็ไม่ได้รับความเสียหายด้วย โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย โจทก์ในฐานะส่วนตัวย่อมไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้

โจทก์ฟ้องว่า คดีอาญาหมายเลขดำที่ ๔๗๕/๒๕๒๓ ของศาลชั้นต้น โจทก์ได้รับมอบอำนาจจากนางเจริญให้เป็นโจทก์ฟ้องจำเลยที่ ๑ เป็นจำเลยจำเลยที่ ๒ ได้ยื่นคำขอแก้คำนำหน้านามและรายการจดทะเบียนตามแบบ ท.ด.๙ เกี่ยวกับโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๙๓๖๗ ซึ่งข้อความดังกล่าวเป็นความเท็จ จำเลยที่ ๓ ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานที่ดินได้อนุญาตให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการแก้ไขในโฉนดต่อมาจำเลยที่ ๑ ได้นำไปใช้เป็นพยานศาลในคดีอาญาดังกล่าวเพื่อให้ศาลและโจทก์หรือประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๔, ๒๖๖, ๒๖๗, ๒๖๘, ๘๓ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งประทับฟ้อง จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธ เฉพาะจำเลยที่ ๑ และที่ ๓ ต่อสู้ด้วยว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๖๘ ประกอบด้วยมาตรา ๒๖๖ ระวางโทษตามมาตรา ๒๖๖ จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ มีความผิดตามมาตรา ๒๖๖ ให้ลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสาม จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า ก่อนคดีนี้โจทก์ได้รับมอบอำนาจจากนางเจริญให้เป็นโจทก์ฟ้องจำเลยที่ ๑ เป็นคดีอาญาต่อศาลชั้นต้นตามคดีหมายเลขดำที่ ๔๗๕/๒๕๒๓ กล่าวหาว่าจำเลยที่ ๑ ยักยอกเงินค่าทดแทนที่ดินไปจำนวนหนึ่งขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒, ๓๕๔ ในระหว่างพิจารณาคดีจำเลยที่ ๑ อ้างเอกสารเป็นพยานต่อศาลหลายฉบับโจทก์จึงฟ้องเป็นคดีนี้แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๘ บุคคลซึ่งจะมีอำนาจฟ้องคดีอาญาต่อศาลนั้น ต้องเป็นพนักงานอัยการหรือผู้เสียหายและตามมาตรา ๒(๔) ผู้เสียหายหมายความถึงบุคคลผู้ได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานใดฐานหนึ่ง รวมทั้งบุคคลอื่นที่มีอำนาจจัดการแทนได้ ดังบัญญัติไว้ในมาตรา ๔, ๕ และ ๖ โจทก์ในคดีนี้เป็นเพียงผู้ได้รับมอบอำนาจจากนางเจริญให้เป็นโจทก์ฟ้องคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๔๗๕/๒๕๒๓ แทนนางเจริญ มิใช่บุคคลผู้มีอำนาจจัดการแทนผู้เสียหายดังบัญญัติไว้ในมาตรา ๔, ๕ และ ๖ ถึงหากจำเลยทั้งสามจะร่วมกันปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอมโดยอ้างเป็นพยานหลักฐานในคดีอาญาดังกล่าว อันอาจเป็นเหตุให้นางเจริญต้องแพ้คดีผู้เสียหายที่แท้จริงก็คือนางเจริญ โจทก์ในฐานะผู้รับมอบอำนาจหาได้รับความเสียหายด้วยไม่ โจทก์จึงมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย ดังนั้นโจทก์ในฐานะส่วนตัวย่อมไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3561/2525 นายสมบูรณ์ บัณฑิต โจทก์ นายโสภณ เสรีวัตตะ กับพวก จำเลย