คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2172/2527

จำเลยใช้ ไม้ไผ่ตัน ขนาดยาว 63 เซนติเมตรวัดโดยรอบ 9 เซนติเมตรตีผู้ตายหลายที รวมทั้งตีที่ศีรษะอันเป็นส่วนสำคัญของร่างกายจนกะโหลกศีรษะส่วนท้ายทอยบริเวณด้านล่าง ของสมองแตก ผู้ตายหมดสติหลังถูกทำร้ายไม่นานนักและถึง แก่ความตายในวันเดียวกัน แสดงให้เห็นเจตนาของจำเลยว่า มีเจตนาฆ่าผู้ตาย

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ไม้ไผ่ไส้ตันกลมโตวัดโดยรอบ 9 เซนติเมตร ยาว63 เซนติเมตร เป็นอาวุธตีนายอิทธิพลผู้ตายถูกที่ศีรษะและลำตัวหลายครั้งโดยเจตนาฆ่า ผู้ตายถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 วางโทษจำคุก ของกลางให้ริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290 วางโทษจำคุก โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม้ที่ใช้เป็นอาวุธเป็นไม้ไผ่ชนิดตัน ขนาดยาว 63 เซนติเมตร วัดโดยรอบ 9 เซนติเมตร เต็มกำมือ ย่อมมีน้ำหนักมากกว่าไม้ไผ่ทั่ว ๆ ไป จำเลยใช้ตีผู้ตายหลายที รวมทั้งตีที่ศีรษะอันเป็นส่วนสำคัญของร่างกายจนกะโหลกศีรษะส่วนท้ายทอยบริเวณด้านล่างของสมองแตก ผู้ตายหมดสติหลังถูกทำร้ายไม่นานนักและถึงแก่ความตายในวันเดียวกันเพราะบาดแผลดังกล่าว แสดงให้เห็นเจตนาของจำเลยว่ามีเจตนาฆ่าผู้ตาย หาใช่มีเจตนาเพียงทำร้ายผู้ตายไม่ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้ลงโทษจำคุก ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2172/2527 พนักงานอัยการจังหวัดอุดรธานี โจทก์ นายอุบล แจ้งนิล จำเลย