⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 2556/2529

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2556/2529

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การเลิกจ้างลูกจ้างเพราะเหตุที่ไม่สามารถจัดหาผู้ค้ำประกันเพิ่มขึ้นตามคำสั่งอันนอกเหนือจากการปฏิบัติงานตามหน้าที่ของนายจ้าง ไม่ถือเป็นกรณีที่นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามกฎหมาย

ย่อคำพิพากษา

คำสั่งของจำเลยที่ให้โจทก์เพิ่มวงเงินค้ำประกันจาก 30,000 บาท เป็น 50,000 บาท เป็นคำสั่งอันนอกเหนือจากการปฏิบัติงานตามหน้าที่ของโจทก์ การที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเหตุที่โจทก์ไม่สามารถจัดหาผู้ค้ำประกันเพิ่มขึ้นได้ตามความประสงค์ของจำเลย ไม่ต้องด้วยข้อยกเว้นที่จะไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47 (3)

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม.47

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำเพราะเหตุโจทก์ไม่สามารถเพิ่มวงเงินประกันการทำงานจาก ๓๐,๐๐๐ บาท เป็น ๕๐,๐๐๐ บาทได้ โดยที่โจทก์ไม่ได้เลื่อนตำแหน่งหรือต้องรับผิดชอบในหน้าที่การงานสูงขึ้น จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าเสียหายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และค่าจ้างที่ค้างชำระ จำเลยให้การว่า จำเลยเรียกประชุมพนักงานและออกระเบียบข้อบังคับว่าให้พนักงานจัดหาบุคคลมาค้ำประกันการทำงานให้เรียบร้อยภายใน ๓๐ วัน พนักงานที่มีสัญญาค้ำประกันในวงเงิน ๓๐,๐๐๐ บาท ให้เพิ่มเป็น ๕๐,๐๐๐ บาท โจทก์ไม่ปฏิบัติตาม จำเลยให้เวลาอีก ๗ วัน โจทก์ก็ยังเพิกเฉย จำเลยจึงสั่งพักงานโจทก์ ๓ วัน และให้จัดหาผู้ค้ำประกันภายในเวลาดังกล่าว แต่โจทก์ไม่ปฏิบัติตามระเบียบ ฯ และคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลย จำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์ได้โดยชอบ ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและค่าจ้างค้างชำระแก่โจทก์ คำขออื่นให้ยก จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยประเด็นเรื่องค่าชดเชยว่าคำสั่งของจำเลยที่ให้โจทก์เพิ่มวงเงินค้ำประกันจาก ๓๐,๐๐๐ บาท เป็น ๕๐,๐๐๐ บาทดังกล่าว เป็นคำสั่งอันนอกเหนือจากการปฏิบัติงานตามหน้าที่ของโจทก์ ฉะนั้นการที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเหตุที่โจทก์ไม่สามารถจัดหาผู้ค้ำประกันเพิ่มขึ้นได้ตามความประสงค์ของจำเลยนั้น จึงมิใช่กรณีที่ต้องด้วยข้อยกเว้น ที่จำเลยจะไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ตามนัยแห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ ข้อ ๔๗ (๓) จำเลยต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ สำหรับค่าจ้างที่ค้างศาลแรงงานกลางพิพากษาไม่ถูกต้อง พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายค่าจ้างที่ค้างแก่โจทก์เป็นเงิน ๖๐๐ บาท นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2556/2529 นางสาวมรินทร์ พัดเงิน โจทก์ ห้างหุ้นส่วนจำกัดพอดีทรัพย์ จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นางสาวมรินทร์ พัดเงิน · จำเลย - ห้างหุ้นส่วนจำกัดพอดีทรัพย์
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)จำนง นิยมวิภาต · สมบูรณ์ บุญภินนท์ · สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแรงงานกลาง - นายสนิท นิติธรรมาศ · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 3371/2527ฎีกา 3591/2529ฎีกา 674/2526ฎีกา 2599/2541ฎีกา 2542/2533ฎีกา 3070/2529ฎีกา 4921/2532ฎีกา 3431/2542ฎีกา 2411-2415/2529ฎีกา 97-98/2529ฎีกา 2257/2543ฎีกา 3117/2543ฎีกา 1352/2542ฎีกา 3908/2524ฎีกา 3852/2535ฎีกา 3903/2524ฎีกา 4042/2542ฎีกา 2030/2528ฎีกา 3199/2525ฎีกา 295/2541ฎีกา 3026/2538ฎีกา 2746/2531ฎีกา 116/2543ฎีกา 4490/2529
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา