⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 3030/2529

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3030/2529

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การลาป่วยของลูกจ้างเกินกว่า 30 วัน แม้จะส่งผลให้ถูกงดขั้นเงินเดือน แต่หากไม่ได้เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับของนายจ้าง ก็ไม่ถือเป็นความผิดที่นายจ้างจะยกเว้นการจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างได้

ย่อคำพิพากษา

โจทก์ถูกงดขั้นเงินเดือนติดต่อกัน 2 ปี เพราะลาป่วยเกินกว่า 30 วัน เนื่องจากป่วยเป็นโรคประสาทแต่ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับของจำเลย แม้จำเลยให้โจทก์ออกจากงานได้ตามคำสั่งและข้อบังคับของจำเลยก็ตาม ก็มิใช่กรณีที่โจทก์ได้กระทำความผิดอันต้องด้วยข้อยกเว้นที่จะไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ ตามข้อ 47 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม.47

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูก้างประจำ ต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่มีความผิด และไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า จำเลยได้มีคำสั่งให้โจทก์ออกจากงานเนื่องจากถูกงดขั้นเงินเดือนติดต่อกัน ๒ ปี เพราะลาป่วยเกินกว่า ๓๐ วัน ตามข้อบังคับของจำเลยอันเป็นการกระทำผิดระเบียบและข้อบังคับของจำเลย จำเลยให้โจทก์ออกจากงานจึงชอบด้วยกฎหมายขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ถูกงดขั้นเงินเดือนประจำปี ๒๕๒๗และ ๒๕๒๘ ติดต่อกัน ๒ ปี เพราะลาป่วยเกินกว่า ๓๐ วัน เนื่องจากป่วยเป็นโรคประสาท จำเลยจึงให้โจทก์ออกจากงานโดยอาศัยคำสั่งของจำเลยที่ ๔๔๗/๒๕๒๖ และข้อบังคับของจำเลยว่าด้วย การบรรจุแต่งตั้ง เลื่อนตำแหน่ง เลื่อนขั้นเงินเดือน ย้ายและถอดถอนพนักงาน พ.ศ. ๒๕๒๑ แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า คำสั่งและข้อบังคับที่จำเลยอ้างเพื่อเป็นเหตุให้โจทก์ออกจากงานนั้นเป็นแต่เพียงให้อำนาจผู้อำนวยการของจำเลยที่จะพิจารณาให้พนักงานผู้ที่ถูกงดเลื่อนขั้นเงินเดือน ๒ ปีติดต่อกันออกจากงานได้เท่านั้น แต่การที่โจทก์ลาหยุดงานเกินกว่า ๓๐ วันเพราะเหตุเจ็บป่วยด้วยโรคประสาทโดยได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชาโดยชอบแล้ว แม้จะเป็นเหตุให้โจทก์ถูกงดเลื่อนขั้นเงินเดือนติดต่อกัน ๒ ปีก็ตาม ถือไม่ได้ว่าเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับของจำเลยแต่อย่างใด ฉะนั้นที่จำเลยให้โจทก์ออกจากงานเนื่องจากโจทก์ถูกงดเลื่อนขั้นเงินเดือนติดต่อกัน ๒ ปีเพราะลาป่วยเกินกว่า ๓๐ วัน จึงมิใช่กรณีที่โจทก์ได้กระทำความผิด อันต้องด้วยข้อยกเว้นที่จำเลยจะไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ ตามข้อ ๔๗ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3030/2529 นายสมบูรณ์ รุ่งเรือง โจทก์ องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายสมบูรณ์ รุ่งเรือง · จำเลย - องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)จำนง นิยมวิภาต · สมบูรณ์ บุญภินนท์ · สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแรงงานกลาง - นายวิชัย เอื้ออังคณากุล · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 3371/2527ฎีกา 3591/2529ฎีกา 674/2526ฎีกา 2599/2541ฎีกา 2542/2533ฎีกา 3070/2529ฎีกา 4921/2532ฎีกา 3431/2542ฎีกา 2411-2415/2529ฎีกา 97-98/2529ฎีกา 2257/2543ฎีกา 3117/2543ฎีกา 1352/2542ฎีกา 3908/2524ฎีกา 3852/2535ฎีกา 3903/2524ฎีกา 4042/2542ฎีกา 2030/2528ฎีกา 3199/2525ฎีกา 295/2541ฎีกา 3026/2538ฎีกา 2746/2531ฎีกา 116/2543ฎีกา 4490/2529
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา