⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 3140/2529

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3140/2529

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่ลูกจ้างออกจากงานไปสอนหนังสือโดยไม่ได้รับอนุญาต ถือเป็นการกระทำผิดวินัย แต่หากกระทำเพียงน้อยครั้งและไม่ร้ายแรง นายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้แก่ลูกจ้าง

ย่อคำพิพากษา

การที่โจทก์ออกจากสำนักงานไปสอนหนังสือในเวลาทำงานโดยมิได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชา เป็นการกระทำผิดวินัยตามข้อบังคับการทำงานของจำเลย จำเลยย่อมมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์ได้ ไม่เป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมแต่โจทก์ไปสอนหนังสือน้อยครั้งและสอนครั้งละเพียง 2 ชั่วโมง ยังไม่เพียงพอที่จะถือว่าโจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรง จำเลยจึงต้องจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้โจทก์

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม.47 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.582 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม.49

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำโดยไม่เป็นธรรม และไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชย ค่าเสียหาย และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าพร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า โจทก์เอาเวลาทำงานไปประกอบธุรกิจอื่นเป็นการเบียดบังเวลาการทำงานของจำเลย จงใจทำให้จำเลยได้รับความเสียหายและฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรง จำเลยเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายเงินตามฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่เป็นธรรมพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าเสียหาย ค่าชดเชย และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า พร้อมดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า เห็นว่าการที่โจทก์ได้ออกจากสำนักงานเพื่อไปสอนหนังสือในเวลาทำงานโดยมิได้รับอนุญาตจากกรรมการผู้จัดการซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชานั้น ย่อมเป็นการกระทำผิดต่อข้อบังคับการทำงานของจำเลยตามเอกสารหมาย ล.๑๐ ข้อ ๕ วินัยและการลงโทษทางวินัย ๕.๑ ซึ่งกำหนดว่าไม่ทิ้งงานในเวลาทำงานโดยมิได้รับอนุญาตล่วงหน้าจากผู้บังคับบัญชา แต่การที่โจทก์เบียดบังเวลาทำงานของจำเลยไปทำการสอนเพียงครั้งละ ๒ ชั่วโมง และได้กระทำน้อยครั้งเพราะส่วนมากโจทก์จะไปสอนในวันเสาร์และวันอาทิตย์เช่นนี้กรณียังไม่เพียงพอที่จะถือว่าโจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับการทำงานของจำเลยดังกล่าวเป็นกรณีร้ายแรงอันพึงเป็นเหตุให้จำเลยมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้แก่โจทก์ได้ส่วนจำเลยจะต้องจ่ายค่าเสียหายให้แก่โจทก์ด้วยหรือไม่นั้น ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ได้ปฏิบัติผิดต่อข้อบังคับการทำงานของจำเลยโดยได้ออกไปทำการสอน ณ ที่อื่นในเวลาปฏิบัติงานโดยมิได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชาแม้จะเป็นกรณีไม่ร้ายแรงดังที่ได้วินิจฉัยไว้ข้างต้นก็ตาม การที่โจทก์ปฏิบัติเช่นนี้ก็ย่อมเป็นเหตุให้จำเลยมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์ได้แล้ว กรณีไม่อาจกล่าวอ้างได้ว่าเป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าเสียหายให้แก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3140/2529 นายสมัชชา นิยมศิลป โจทก์ บริษัทอีเล็คทริคเซลส์ จำกัด จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายสมัชชา นิยมศิลป · จำเลย - บริษัทอีเล็คทริคเซลส์ จำกัด
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)มาโนช เพียรสนอง · สมบูรณ์ บุญภินนท์ · สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแรงงานกลาง - นายปรีชา บุญญานันต์ · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 7083/2548ฎีกา 6877/2544ฎีกา 221-222/2525ฎีกา 3591/2529ฎีกา 144/2535ฎีกา 5396/2540ฎีกา 1221/2549ฎีกา 1013/2533ฎีกา 1961/2543ฎีกา 654/2536ฎีกา 7044/2537ฎีกา 4921/2532ฎีกา 859/2527ฎีกา 6252/2540ฎีกา 1850/2547ฎีกา 584/2536ฎีกา 6000-6040/2544ฎีกา 14399-14401/2553ฎีกา 15617/2558ฎีกา 2411-2415/2529ฎีกา 3041/2531ฎีกา 2257/2543ฎีกา 1352/2542ฎีกา 3852/2535
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา