คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 461/2531

จำเลยและผู้ตายร่วมเสพสุราและเกิดทะเลาะวิวาททำร้ายกัน จำเลยอายุมากกว่าผู้ตายและความแข็งแรงสู้ผู้ตายไม่ได้ จึงใช้ไม้ไผ่ที่เก็บได้จากข้างทางตีผู้ตายที่บริเวณใบหน้าหนึ่งทีทำให้หน้าผากด้านขวากระโหลกศีรษะยุบและดั้งจมูกหักเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย ดังนี้ จำเลยมีเจตนาเพียงทำร้ายผู้ตาย มีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 วรรคแรก.(ที่มา-ส่งเสริม)

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา288 จำคุก 20 ปี จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดีของศาลเป็นอย่างมาก ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 10 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้ตายจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายโดยมิได้มีเจตนาฆ่า พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 จำคุก 5 ปี คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณานับเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงให้จำคุกจำเลยไว้ 3 ปี 4 เดือน ข้อหาตามมาตรา 288 ให้ยกเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'ขณะเกิดเหตุผู้ตายกับจำเลยต่างมึนเมาสุราด้วยกันจำเลยพูดสั่งสอนผู้ตายในฐานะเป็นพ่อตาของผู้ตายผู้ตายกลับโต้เถียงและทำร้ายร่างกายจำเลยก่อนจนเกิดการต่อสู้กัน จำเลยอายุมากกว่าผู้ตายและความแข็งแรงสู้ผู้ตายไม่ได้ย่อมเสียเปรียบผู้ตาย การที่จำเลยใช้ไม่ไผ่ที่เก็บได้จากข้างทางตีผู้ตายถูกที่บริเวณใบหน้า แม้บาดแผลที่ใบหน้าซึ่งผู้ตายถูกตีเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย ปรากฏว่าหน้าผากด้านขวากระโหลกศีรษะยุบและดั้งจมูกหัก แต่บาดแผลทั้งสองแห่งก็อยู่ในบริเวณเดียวกัน อาจเกิดจากการตีเพียงครั้งเดียวก็ได้ในขณะที่ต่อสู้กันด้วยความมึนเมาสุรา การกระทำของจำเลยพึงเห็นได้ว่ามีเจตนาเพียงทำร้ายร่างกายผู้ตายเท่านั้น เนื่องจากถูกผู้ตายทำร้ายร่างกายก่อน มิได้มีเจตนาถึงกับฆ่าผู้ตายแต่การกระทำของจำเลยเป็นเหตุทำให้ผู้ตายถึงแก่ความตายจำเลยจึงมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายโดยมิได้เจตนาฆ่า ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยโดยมิได้ระบุวรรค ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขให้ถูกต้อง' พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 วรรคแรก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 461/2531 พนักงานอัยการ จังหวัด ตราด โจทก์ นาย เฉลย เท ศ ทอง จำเลย