⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 651/2531

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 651/2531

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
เมื่อข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างกำหนดให้ฝ่ายนายจ้างเป็นผู้ออกภาษีเงินได้ของลูกจ้าง ฝ่ายนายจ้างจึงต้องจ่ายเงินดังกล่าวเต็มจำนวนโดยไม่หักภาษีเงินได้

ย่อคำพิพากษา

ศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินบำเหน็จและค่าชดเชยแก่โจทก์แม้โจทก์จะมีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาก็ตาม แต่เมื่อข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างกำหนดให้จำเลยต้องออกภาษีเงินได้นั้นแก่โจทก์ จำเลยจึงต้องจ่ายเงินดังกล่าวเต็มจำนวนโดยไม่หักภาษีเงินได้

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลรัษฎากร ม.50 พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม.10

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

กรณีสืบเนื่องมาจากศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินบำเหน็จและค่าชดเชยพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ คดีถึงที่สุดแล้ว ต่อมาจำเลยนำเงินดังกล่าวมาวางต่อศาลเพื่อชำระหนี้แก่โจทก์โดยหักเงิน 17,812 บาทไว้เป็นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาของโจทก์ โจทก์ยื่นคำร้องว่า จำเลยไม่มีสิทธิหักเงินของโจทก์ไว้เป็นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ขอให้ศาลสั่งจำเลยจ่ายเงินจำนวน 17,812 บาท แก่โจทก์ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า เมื่อจำนวนภาษีซึ่งจำเลยหักรวมกับเงินจำนวนที่จำเลยวางต่อศาลครบถ้วนตามคำพิพากษา ก็ถือว่าจำเลยได้ปฏิบัติตามคำพิพากษาถูกต้องแล้ว ยกคำร้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "คดีนี้ศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินบำเหน็จหรือเงินเพิ่มกับค่าชดเชยให้แก่โจทก์ โดยให้จำเลยรับผิดตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งใช้บังคับอยู่เดิมและเป็นคุณแก่โจทก์ โดยโจทก์จะได้รับเงินบำเหน็จหรือเงินเพิ่มบวกกับค่าชดเชยอีกต่างหากรวมเป็นเงิน 301,230 บาทและตามเอกสารดังกล่าวได้กำหนดไว้ชัดแจ้งในข้อ 2.7.3.4 ว่า"พนักงานผู้ซึ่งได้รับการปลดเกษียณอายุจะได้รับค่าชดเชยตามกฎหมายซึ่งบริษัทมีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ที่มีอยู่ในปัจจุบันหรือที่จะมีขึ้นในอนาคต หรือเงินบำเหน็จมีจำนวนเท่ากับเงินเดือนสุดท้ายเป็นมูลฐานการคำนวณหนึ่งเดือนต่อจำนวนหนึ่งปีแห่งการทำงานบริบูรณ์ต่อเนื่องกันทุก ๆ ปีการทำงานให้แก่บริษัทตามแต่จำนวนใดจะมากกว่ากัน โดยบริษัทจะเป็นผู้ออกเงินภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาให้" ฉะนั้น แม้โจทก์จะมีหน้าที่ที่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาให้แก่ทางราชการแต่เมื่อข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างกำหนดให้จำเลยรับภาระต้องออกเงินภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาให้แก่โจทก์แล้ว จำเลยจะหักภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาออกจากเงินได้ของโจทก์ไม่ได้ จำเลยต้องจ่ายเงินค่าชดเชยและเงินบำเหน็จให้แก่โจทก์ตามคำพิพากษาเต็มจำนวนโดยไม่หักเงินภาษีเงินได้ ที่ศาลแรงงานกลางสั่งยกคำร้องของโจทก์ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา อุทธรณ์ของโจทก์ฟังขึ้น" พิพากษากลับ ให้จำเลยจ่ายเงินจำนวน 17,812 บาทแก่โจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 651/2531 นางสาว รัศมี ยืน ยง โจทก์ บริษัท ลีเวอร์บราเธอร์ ( ประเทศ ไทย ) จำกัด จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นางสาว รัศมี ยืน ยง · จำเลย - บริษัท ลีเวอร์บราเธอร์ ( ประเทศ ไทย ) จำกัด
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)สุพจน์ นาถะพินธุ · จุนท์ จันทรวงศ์ · วิศิษฏ์ ลิมานนท์
แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 4096/2528ฎีกา 1400/2553ฎีกา 2004/2527ฎีกา 378/2531ฎีกา 4921/2532ฎีกา 2093/2532ฎีกา 12104/2547ฎีกา 4573-5228/2544ฎีกา 4369/2530ฎีกา 9909/2539ฎีกา 158/2536ฎีกา 1391-1442/2532ฎีกา 3180/2530ฎีกา 2325-2326/2531ฎีกา 3823/2531ฎีกา 1128/2544ฎีกา 3934/2534ฎีกา 1448/2541ฎีกา 909/2532ฎีกา 1427/2533ฎีกา 404/2530ฎีกา 195-197/2538ฎีกา 2125-2126/2530ฎีกา 5243/2531
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · เนติบัณฑิตยสภา