คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 759/2535
ป.พ.พ. ม.194, 438 · ป.วิ.แพ่ง ม.245
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
เมื่อผู้เสียหายได้รับค่าสินไหมทดแทนจากผู้กระทำละเมิดจนเต็มจำนวนแล้ว ย่อมไม่มีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนจากบุคคลอื่นอีกสำหรับความเสียหายอันเดียวกันนั้น
ย่อคำพิพากษา
เมื่อมีผู้กระทำละเมิดต่อโจทก์ และโจทก์ได้รับค่าเสียหายจากการที่ถูกกระทำละเมิดนั้นจนเต็มจำนวนแล้ว ก็ไม่มีสิทธิจะได้รับค่าเสียหายจากการกระทำละเมิดอันเดียวกันนั้นจากจำเลยที่ 1 หรือจากผู้อื่นอีก รวมไปถึงจำเลยที่ 2 ด้วย มิฉะนั้นแล้วโจทก์จะได้รับชดใช้ค่าเสียหายเกินกว่าความเสียหายที่โจทก์ได้รับจริง แม้จำเลยที่ 1 จะฎีกาแต่ผู้เดียวก็ย่อมมีผลถึงจำเลยที่ 2 ด้วย.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.245 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.194 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.438 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายแพทย์ ปัญญา เกิด พงษ์บุญโชติ กับพวก · จำเลย - นาย ปราโมทย์ ถน อม เพชร สง่า กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ก้าน อันนานนท์ · อุดม เฟื่องฟุ้ง · อัมพร ทองประยูร |
| แหล่งที่มา | สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ