คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4209/2543
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
หากโจทก์มิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ยกฟ้องจำเลย คำพิพากษาศาลชั้นต้นในส่วนที่ให้ยกฟ้องจำเลยนั้นย่อมถึงที่สุดสำหรับโจทก์และจำเลยนั้นแล้ว ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาให้จำเลยรับผิดต่อโจทก์อีกไม่ได้
ย่อคำพิพากษา
ป.วิ.พ.มาตรา 245 (1) ใช้เฉพาะกรณีที่เป็นคุณแก่คู่ความฝ่ายที่มิได้อุทธรณ์เท่านั้น
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลย คงให้แต่จำเลยร่วมรับผิด โจทก์ไม่อุทธรณ์ คดีสำหรับจำเลยจึงยุติไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยรับผิดต่อโจทก์ร่วมกับจำเลยร่วมจึงขัดต่อ ป.วิ.พ.มาตรา142, 243, 245 การที่จำเลยจะต้องรับผิดต่อจำเลยร่วมหรือไม่ อย่างไร เป็นเรื่องที่จะต้องไปว่ากล่าวกันเป็นคดีต่างหาก ปัญหานี้แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดยกขึ้นมา แต่เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - บริษัทเน็กซ์ เพรส จำกัด · หรือ - บริษัทบางกอกพาเลสโฮเต็ล จำกัด · จำเลย - แรมเมอร์เคียวร์ · จำเลยร่วม - ษัทฮอสปิตาลลิตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ทวีวัฒน์ แดงทองดี · พินิจ เพชรรุ่ง · โนรี จันทร์ทร |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นางวีรา ไวยหงษ์ · ศาลอุทธรณ์ - นางจิระวรรณ ศิริบุตร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา