คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 39/2536
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การเลิกจ้างโดยอ้างเหตุความไม่ไว้วางใจ แม้ข้อเท็จจริงจะฟังไม่ได้ว่าลูกจ้างกระทำผิดตามที่กล่าวอ้าง แต่หากลูกจ้างมีพฤติการณ์ที่ทำให้ไม่น่าไว้วางใจ นายจ้างก็อาจมีเหตุอันสมควรในการเลิกจ้างได้
ย่อคำพิพากษา
จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยกล่าวอ้างว่า โจทก์ทุจริตต่อหน้าที่นำใบเสร็จไปเรียกเก็บเงินแล้วเบียดบังเอาเงินนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัว มิได้อ้างเหตุความไม่ไว้วางใจเป็นเหตุเลิกจ้าง แม้ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์กระทำผิดตามที่จำเลยกล่าวอ้าง แต่สิทธิเลิกจ้างโดยทั่วไปย่อมเป็นสิทธิของนายจ้างหรือสิทธิในทางจัดการ โดยต้องเป็นการเลิกจ้างที่เป็นธรรมและมีเหตุสมควรที่จะเลิกจ้างได้ เมื่อข้อเท็จจริงปรากฎว่าโจทก์ทำตัวไม่น่าไว้วางใจ การที่ศาล-แรงงานกลางอ้างเหตุดังกล่าวมาวินิจฉัยว่าโจทก์กระทำตัวไม่น่าไว้วางใจ และมีเหตุสมควรที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์ได้ เป็นการวินิจฉัยเพื่อความเป็นธรรมแก่ทั้งสองฝ่าย ไม่เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางอรุณศรี แซ่สวาท · จำเลย - (ประเทศไทย) จำกัด |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สุชาติ สุขสุมิตร · ปรีชา ธนานันท์ · พรชัย สมรรถเวช |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแรงงานกลาง - นายสถิตย์ อรรถบลยุคล · ศาลอุทธรณ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา