คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2980/2537
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่ลูกจ้างกระทำการแทนลูกจ้างอีกคนหนึ่งในการตอกบัตรบันทึกเวลาทำงานกลับโดยที่ลูกจ้างคนนั้นไม่ได้กลับมาที่บริษัท แต่ไม่ได้ก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงแก่บริษัท หรือทำให้บริษัทต้องจ่ายค่าล่วงเวลาเกินกว่าที่ควรจะเป็น ถือว่าไม่ใช่การกระทำผิดข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานที่ร้ายแรง
ย่อคำพิพากษา
โจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยตอกบัตรบันทึกเวลาทำงานแทนณ. ลูกจ้าง เพื่อแสดงเวลากลับจากทำงานของ ณ. ซึ่งมิได้กลับมาที่บริษัทจำเลยโดยได้ลงระหว่างทางซึ่งในวันดังกล่าว ณ. ก็ได้ไปทำงานจนสิ้นสุดเวลาทำงานปกติแล้ว เมื่อไม่ปรากฎว่าการตอกบัตรบันทึกเวลาทำงานกลับในช่วงเวลาดังกล่าวจะเป็นเหตุให้จำเลยต้องจ่ายค่าล่วงเวลาให้แก่ ณ. หรือไม่ และไม่ปรากฎว่าจำเลยได้รับความเสียหายร้ายแรงประการอื่นใดอีก การที่โจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยดังกล่าว จึงมิใช่กรณีที่ร้ายแรง จำเลยเลิกจ้างโจทก์ด้วยเหตุดังกล่าวจึงต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม.47
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายเฉลิมชัย ภาสุดา · จำเลย - บริษัทไทยฮีทเอ็กซ์เช้นจ์ จำกัด |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สวรรค์ ศักดารักษ์ · ชลิต ประไพศาล · ชลอ บุณยเนตร |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแรงงานกลาง - นายสมพงษ์ เหมวิมล · ศาลอุทธรณ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา