คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 929/2538
พ.ร.บ.ล้มละลาย ม.22 · ป.วิ.แพ่ง ม.231
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
เมื่อศาลมีคำพิพากษาให้บุคคลเป็นบุคคลล้มละลายแล้ว การจัดการและจำหน่ายทรัพย์สินของบุคคลล้มละลายเป็นอำนาจของพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แต่เพียงผู้เดียว บุคคลล้มละลายจะขอทุเลาการบังคับตามกฎหมายล้มละลายในลักษณะเดียวกับคดีแพ่งธรรมดาไม่ได้
ย่อคำพิพากษา
คดีล้มละลาย เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลายแล้ว ก็เป็นอำนาจของพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แต่เพียงผู้เดียวที่จะจัดการและจำหน่ายทรัพย์สินของจำเลย ตามวิธีการที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติล้มละลายจำเลยจะมาขอให้ทุเลาการบังคับตาม ป.วิ.พ.มาตรา 231 อย่างคดีแพ่งธรรมดาไม่ได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.231 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายวิเชียร สันต์จิตโต · จำเลย - นางเจริญใจ ควีณาเศรษฐกุล |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ดุสิต เพชรปลูก · สมาน เวทวินิจ · ปรีชา เฉลิมวณิชย์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ - นายสมเกียรติ ตั้งสกุล · ศาลอุทธรณ์ - นายสมชาย จุลนิติ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา