คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1593/2542
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำของจำเลยที่ทำให้ผู้ตายตกใจจนหัวใจวายถึงแก่ความตาย ถือเป็นผลโดยตรงจากการกระทำของจำเลย แม้ผู้ตายจะมีโรคประจำตัวอยู่เดิมก็ตาม
ย่อคำพิพากษา
ผู้ตายมีโรคเดิมอยู่แล้ว เมื่อเกิดอาการตกใจทำให้หัวใจเต้นผิดปกติทำให้หัวใจวายอันเป็นสาเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายได้ การที่จำเลยใช้ก้อนหินตีที่หน้าของผู้ตายทำให้เกิดอาการตกใจ หัวใจเต้นผิดปกติจนถึงแก่ความตาย ความตายจึงเป็นผลโดยตรงจากการกระทำของจำเลย เป็นความผิดฐานมิได้เจตนาฆ่าแต่ทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ผู้นั้นถึงแก่ความตาย แม้ผู้ตายเคยเข้ารับการรักษาโรคหัวใจมาก่อน ก็ไม่เป็นเหตุให้รับฟังว่า ผู้ตายถึงแก่ความตายโดยมิใช่เกิดจากการทำร้ายของจำเลย.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - กงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุด · โจทก์ร่วม - สมพร สุนทรพร · จำเลย - วิไลลักษณ์หรือตุ๊ก อรรถประวิทย์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สิงหะ สัตยธรรม · ระพิณ บุญสิทธิ์ · กำพล ภู่สุดแสวง |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลอาญา - นายสมชาย พันธุมะโอภาส · ศาลอุทธรณ์ - นางอรพินท์ เศรษฐมานิต |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา