คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2563/2543

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากตึกแถวพิพาทและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ทั้งสองเดือนละ 25,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะออกจากตึกแถวพิพาท โดยมิได้เรียกร้องค่าเสียหายนี้ต่างหากเป็นเอกเทศ ในข้อหาอื่นแต่เป็นการเรียกร้องมาเป็นส่วนหนึ่งของการฟ้องขับไล่ออกจากตึกแถวพิพาท เมื่อปรากฏตามคำฟ้องและคำขอท้ายฟ้องได้ความว่าโจทก์ให้จำเลยเช่าตึกแถวพิพาทเดือนละ 400 บาท และจำเลยยังได้ให้การคัดค้านคำขอบังคับของโจทก์ว่า ค่าเสียหายที่โจทก์พึงได้รับควรเป็นจำนวนเท่ากับค่าเช่าคือเดือนละ 400 บาท ดังนี้ย่อมถือได้ว่าจำเลย รับว่าตึกแถวพิพาทนั้นให้เช่าเดือนละ 400 บาท ข้อเท็จจริงต้องฟังว่า ตึกแถวพิพาทที่โจทก์ทั้งสองฟ้องขับไล่จำเลยมี ค่าเช่าหรืออาจให้เช่าได้ไม่เกินเดือนละ 4,000 บาท เมื่อตึกแถวพิพาทมีค่าเช่าหรืออาจให้เช่าได้ในขณะที่โจทก์ ยื่นคำฟ้องขับไล่จำเลยไม่เกินเดือนละ 4,000 บาท จึงเป็นคดีที่ต้องห้ามคู่ความมิให้อุทธรณ์ในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ. มาตรา 224 วรรคสอง

คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ทั้งสองฟ้องขอให้บังคับจำเลยและบริวารขนย้ายออกจากตึกแถวพิพาทที่เช่า ให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างจำนวน ๘,๔๐๐ บาท และใช้ค่าเสียหายอีกเดือนละ ๒๕,๐๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ ๗.๕ ต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์และขนย้ายออกไปจากตึกแถวที่เช่า จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง เมื่อสืบพยานโจทก์ได้ ๑ ปากแล้ว ในวันนัดสืบพยานโจทก์นัดต่อมาโจทก์ทั้งสองยื่นคำร้องว่า โจทก์ทั้งสอง ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีแก่จำเลยอีกต่อไป ขอถอนฟ้อง จำเลยแถลงคัดค้าน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ทั้งสองฟ้องขับไล่จำเลยออกจากตึกแถวพิพาทและให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย แก่โจทก์ทั้งสองเดือนละ ๒๕,๐๐๐ บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะออกจากตึกแถวพิพาทโดยมิได้เรียกร้องค่าเสียหายนี้ต่างหากเป็นเอกเทศในข้อหาอื่น แต่เป็นการเรียกร้องมาเป็นส่วนหนึ่งของการฟ้องขับไล่จำเลยออกจากตึกแถวพิพาท เมื่อปรากฏตามคำฟ้องและเอกสารท้ายคำฟ้องได้ความว่าโจทก์ให้จำเลยเช่าตึกแถวพิพาทเดือนละ ๔๐๐ บาท ดังนี้ ย่อมถือได้ว่าจำเลยรับว่าตึกแถวพิพาทนั้นให้เช่าเดือนละ ๔๐๐ บาท จึงต้องฟังข้อเท็จจริงว่า ตึกแถวพิพาทที่โจทก์ทั้งสองฟ้องขับไล่จำเลยมีค่าเช่าหรืออาจให้เช่าได้ไม่เกินเดือนละ ๔,๐๐๐ บาท เมื่อตึกแถวพิพาทมีค่าเช่าหรืออาจให้เช่าได้ในขณะที่โจทก์ยื่นคำฟ้องขับไล่จำเลยไม่เกินเดือนละ ๔,๐๐๐ บาท จึงเป็นคดีที่ต้องห้ามคู่ความมิให้อุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๒๒๔ วรรคสอง พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เฉพาะส่วนที่วินิจฉัยในข้อเท็จจริง และยกฎีกาจำเลย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2563/2543 นายโชติ จิตธนากรนุกูล กับพวก โจทก์ นางสาวสิรินธร สมบูรณ์ทรัพย์ดี จำเลย