คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4446/2543
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ข้อตกลงให้บุคคลใช้ประโยชน์ในที่ดินตลอดชีวิต ถือเป็นสิทธิเก็บกินที่สมบูรณ์อย่างบุคคลสิทธิระหว่างคู่กรณี แม้จะมิได้จดทะเบียนเป็นทรัพยสิทธิก็ตาม
ย่อคำพิพากษา
โจทก์ตกลงให้จำเลยใช้ประโยชน์ในที่ดินพิพาทตลอดชีวิตของจำเลย จำเลยจึงมีสิทธิเก็บกินในที่ดินพิพาทตลอดชีวิต แม้จะมิได้มีการทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนสิทธิดังกล่าวให้บริบูรณ์อย่างทรัพยสิทธิ ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1299วรรคหนึ่ง แต่ก็สมบูรณ์อย่างบุคคลสิทธิที่ใช้ยันกันได้ระหว่างโจทก์กับจำเลย โจทก์ต้องผูกพันตามข้อตกลงดังกล่าว จึงไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินพิพาท
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายวัฒนา จิ่นจันทร์ · จำเลย - นางวัชรี ลิ้มศรีมณีรัตน์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | วิชัย วิสิทธวงศ์ · พิชัย เตโชพิทยากูล · วินัย ตุลยภักดิ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดบึงกาฬ - นายภุชพงศ์ จรัสทรงกิติ · ศาลอุทธรณ์ภาค ๔ - นางวีรา ไวยหงษ์ รินทร์ศรี |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา