มาตรานี้กล่าวถึงกรณีที่บุคคลซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถนั้น เหตุผลที่ศาลสั่งได้หมดไปแล้ว เช่น อาการป่วยดีขึ้นจนสามารถดูแลตัวเองได้ตามปกติ ในกรณีเช่นนี้ กฎหมายกำหนดให้นำหลักเกณฑ์และวิธีการเดียวกับการที่ศาลจะสั่งให้บุคคลเป็นคนไร้ความสามารถมาใช้บังคับโดยอนุโลม เพื่อให้ศาลพิจารณาเพิกถอนคำสั่งเดิม
พบ 2 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2479–2517) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 1550/2479 🤖 ย่อโดย AIการที่ผู้รับฝากนำเงินของผู้ฝากไปซื้อที่ดินเพื่อประโยชน์ของผู้ฝาก และผู้ฝากได้เข้าครอบครองที่ดินนั้นแล้ว ผู้รับฝากจะไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่ผู้ฝากได้ เพราะถือเป็นการจัดการงานน…ฎีกาที่ 2102/2517 🤖 ย่อโดย AIการถอดถอนผู้พิทักษ์เป็นคดีมรดกความที่ทายาทจะรับช่วงพิจารณาต่อไปได้…หากเหตุผลที่ศาลสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถหมดไปแล้ว เช่น อาการป่วยดีขึ้นจนดูแลตัวเองได้ตามปกติ จะต้องดำเนินการตามขั้นตอนที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับการเพิกถอนคำสั่งนั้น โดยนำบทบัญญัติมาตรา 31 มาใช้บังคับโดยอนุโลม
กฎหมายมาตรานี้ไม่ได้ระบุว่าใครมีสิทธิร้องขอ แต่ระบุให้นำบทบัญญัติมาตรา 31 มาใช้บังคับโดยอนุโลม ซึ่งมาตรา 31 จะระบุถึงผู้มีสิทธิร้องขอให้ศาลสั่งให้บุคคลเป็นคนไร้ความสามารถ ซึ่งสามารถนำมาปรับใช้กับการเพิกถอนคำสั่งคนเสมือนไร้ความสามารถได้
ใช่ การเพิกถอนคำสั่งคนเสมือนไร้ความสามารถจะต้องผ่านกระบวนการทางศาล โดยศาลจะพิจารณาจากข้อเท็จจริงและหลักฐานที่แสดงว่าเหตุที่ศาลสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถได้สิ้นสุดลงแล้ว
เมื่อศาลมีคำสั่งเพิกถอนคำสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถแล้ว บุคคลนั้นจะกลับมามีสถานะเป็นบุคคลที่มีความสามารถตามกฎหมายโดยสมบูรณ์เหมือนคนทั่วไป
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26