มาตรานี้กำหนดภูมิลำเนาของบุคคลธรรมดาซึ่งเป็นผู้ไม่มีที่อยู่ปกติเป็นหลักแหล่ง หรือเป็นผู้ครองชีพในการเดินทางไปมาปราศจากหลักแหล่งที่ทำการงาน ว่าพบตัวในถิ่นไหนให้ถือว่าถิ่นนั้นเป็นภูมิลำเนาของบุคคลนั้น
พบ 5 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2509–2549) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 2516/2549 🤖 ย่อโดย AIการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องโดยปิดหมาย ณ ภูมิลำเนาที่ปรากฏตามทะเบียนบ้าน ถือว่าชอบด้วยกฎหมายแล้ว แม้จำเลยจะไม่อยู่ ณ ภูมิลำเนานั้่นก็ตาม หากยังไม่มีคำสั่งศาลให้เป็นผู้ไม…ฎีกาที่ 1778/2509 🤖 ย่อโดย AIสิทธิการเช่าเป็นสิทธิเฉพาะตัวของผู้เช่า การโอนสิทธิการเช่าจึงเป็นสิทธิของผู้เช่าแต่ผู้เดียว โดยไม่ต้องได้รับความยินยอมจากบุคคลอื่น แม้บุคคลนั้นจะเป็นคู่สมรสก็ตาม…ฎีกาที่ 6068/2538 🤖 ย่อโดย AIการส่งหมายนัดโดยวิธีปิดหมายไปยังภูมิลำเนาเดิมของทนายความที่ได้ย้ายออกไปแล้ว ถือว่าไม่ชอบด้วยกฎหมาย และไม่ถือว่าคู่ความได้รับทราบวันนัดโดยชอบ…ฎีกาที่ 247/2530 🤖 ย่อโดย AIการขอเลื่อนคดีหลายครั้งโดยมีเหตุผลไม่น่าเชื่อถือ ถือเป็นการประวิงคดี และศาลมีอำนาจสั่งงดสืบพยานจำเลยได้…ฎีกาที่ 6003/2534 🤖 ย่อโดย AIหากโจทก์จงใจประวิงคดี ศาลมีอำนาจสั่งงดสืบพยานโจทก์ได้.…พบตัวในถิ่นไหน ให้ถือว่าถิ่นนั้นเป็นภูมิลำเนาของบุคคลนั้น
บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นผู้ไม่มีที่อยู่ปกติเป็นหลักแหล่ง หรือเป็นผู้ครองชีพในการเดินทางไปมาปราศจากหลักแหล่งที่ทำการงาน
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26