มาตรานี้อธิบายว่า ถ้าสัญญาหลักที่เราตกลงกันไว้ไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ ข้อตกลงเรื่องเบี้ยปรับที่เรากำหนดไว้ว่าจะต้องจ่ายหากไม่ทำตามสัญญานั้น ก็จะไม่มีผลบังคับใช้ไปด้วย แม้ว่าตอนตกลงกันจะรู้ว่าสัญญาหลักไม่สมบูรณ์ก็ตาม
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 384 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2548) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 7290/2548 🤖 ย่อโดย AIเบี้ยปรับที่คณะกรรมการบริหารกำหนดให้โรงงานที่ฝ่าฝืนระเบียบ เป็นความรับผิดทางแพ่ง ไม่ใช่ค่าปรับทางอาญาหรือเบี้ยปรับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และโจทก์ย่อมเรียกเบี้ยปรับ…เบี้ยปรับคือข้อตกลงที่กำหนดไว้ในสัญญาว่า หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ปฏิบัติตามสัญญา จะต้องจ่ายเงินหรือสิ่งอื่นเป็นการลงโทษหรือชดเชย
หากสัญญาหลักไม่สมบูรณ์ ข้อตกลงเรื่องเบี้ยปรับที่อยู่ในสัญญานั้นก็จะไม่มีผลบังคับใช้เช่นกัน
ถูกต้อง แม้คู่สัญญาจะรู้ว่าสัญญาหลักไม่สมบูรณ์ตั้งแต่แรก ข้อตกลงเรื่องเบี้ยปรับก็ยังคงไม่สมบูรณ์และไม่มีผลบังคับใช้
สัญญาที่ไม่สมบูรณ์คือสัญญาที่ไม่มีผลผูกพันทางกฎหมาย อาจเกิดจากข้อบกพร่องบางประการตามที่กฎหมายกำหนด
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26