มาตรานี้บอกว่าเมื่อเราไถ่ถอนทรัพย์สินคืนจากการขายฝาก ทรัพย์สินนั้นจะกลับมาเป็นของเราโดยไม่มีภาระผูกพันใดๆ ที่ผู้ซื้อเดิมหรือทายาทสร้างขึ้นก่อนการไถ่ถอน เว้นแต่กรณีเช่าที่ได้จดทะเบียนไว้และไม่ได้ทำเพื่อกลั่นแกล้งกัน การเช่านั้นจะยังคงมีผลต่อไปแต่ไม่เกินหนึ่งปี
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 502 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 3 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2501–2506) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 611-612/2506 🤖 ย่อโดย AI1. การขายฝากที่ไม่มีเจตนาให้ไถ่ถอน ย่อมไม่มีประเด็นเรื่องการยืดเวลาสัญญาขายฝาก 2. ศาลจะวินิจฉัยชี้ขาดคดีให้กระทบกระเทือนบุคคลภายนอกที่มิได้เข้ามาเป็นคู่ความหาชอบไม่ 3. หา…ฎีกาที่ 1102/2505 🤖 ย่อโดย AIเมื่อผู้ขายฝากได้ไถ่ทรัพย์สินที่ขายฝากไว้แล้ว กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้นย่อมกลับคืนสู่ผู้ขายฝากเสมือนว่าไม่มีการขายฝากเกิดขึ้น สัญญาเช่าที่ผู้ขายฝากทำไว้ก่อนการไถ่ จึงยังค…ฎีกาที่ 406/2501 🤖 ย่อโดย AIผู้รับโอนกรรมสิทธิ์ทรัพย์สินย่อมรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ของผู้โอนเดิม และสัญญาเช่าที่จดทะเบียนไว้ย่อมมีผลผูกพันผู้รับโอนกรรมสิทธิ์ต่อไป แม้ผู้ขายฝากจะไถ่ทรัพย์สินคืนมา…ทรัพย์สินที่ไถ่ถอนคืนมาจะปลอดจากสิทธิใดๆ ที่ผู้ซื้อเดิม ทายาท หรือผู้รับโอนจากผู้ซื้อเดิมได้ก่อให้เกิดขึ้นก่อนเวลาไถ่ถอน
ถ้าการเช่านั้นได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่และไม่ได้ทำขึ้นเพื่อทำให้ผู้ขายเสียหาย การเช่านั้นยังคงสมบูรณ์อยู่ตามกำหนดเวลาที่เหลือ แต่ต้องไม่เกินหนึ่งปี
ตัวบทไม่ได้ระบุถึงกรณีการเช่าที่ไม่ได้จดทะเบียนไว้ ดังนั้นควรปรึกษาทนายความเพื่อพิจารณาข้อเท็จจริงเฉพาะกรณี
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26