มาตรา 948 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กำหนดว่าถ้าผู้ทรงตั๋วแลกเงินยอมผ่อนเวลาให้แก่ผู้จ่าย ผู้ทรงย่อมสิ้นสิทธิที่จะไล่เบี้ยเอาแก่ผู้เป็นคู่สัญญาคนก่อน ๆ ซึ่งมิได้ตกลงด้วยในการผ่อนเวลานั้น
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 948 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 2 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2501–2509) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 921/2501 🤖 ย่อโดย AIการที่ผู้ทรงตั๋วแลกเงินยอมผ่อนเวลาการจ่ายเงินให้แก่ผู้จ่ายเงินโดยมิได้ตกลงกับผู้สั่งจ่ายก่อน ผู้ทรงย่อมสิ้นสิทธิไล่เบี้ยและผู้สั่งจ่ายย่อมพ้นจากความรับผิด หนังสือรับสภาพ…ฎีกาที่ 1595/2509 🤖 ย่อโดย AIผู้สลักหลังเช็คต้องรับผิดต่อผู้ทรงในฐานะลูกหนี้ร่วมกับผู้สั่งจ่าย…ผู้ทรงสิ้นสิทธิที่จะไล่เบี้ยเอาแก่คู่สัญญาคนก่อน ๆ ซึ่งมิได้ตกลงในการผ่อนเวลานั้น
มาตรานี้ตัดสิทธิไล่เบี้ยเฉพาะคู่สัญญาคนก่อน ๆ ซึ่งมิได้ตกลงในการผ่อนเวลา
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในส่วนที่ว่าด้วยตั๋วแลกเงิน
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26