⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกสารบัญกฎหมายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา › มาตรา 236

มาตรา 236 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

ภาค ๕ พยานหลักฐาน · หมวด ๒ พยานบุคคล
มาตรา ๒๓๖ ในระหว่างพิจารณาศาลมีอำนาจสั่งให้ผู้ที่จะเป็นพยานซึ่งมิใช่จำเลย ออกไปอยู่ภายนอกห้องพิจารณาจนกว่าจะเข้ามาเบิกความ อนึ่งเมื่อพยานเบิกความแล้วจะให้รออยู่ในห้องพิจารณาก่อนก็ได้

สรุปมาตรา 236 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI

มาตรานี้ให้ศาลมีอำนาจในระหว่างพิจารณา สั่งให้ผู้ที่จะเป็นพยานซึ่งมิใช่จำเลยออกไปอยู่ภายนอกห้องพิจารณาจนกว่าจะเข้ามาเบิกความ และเมื่อพยานเบิกความแล้วจะให้รออยู่ในห้องพิจารณาก่อนก็ได้

📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗

💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 236 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณ

📌 คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรา 236

พบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2537) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)

ฎีกาที่ 2381/2537 🤖 ย่อโดย AIคำให้การชั้นสอบสวนสามารถรับฟังประกอบพยานหลักฐานอื่นเพื่อลงโทษจำเลยได้ แม้พยานจะเบิกความแตกต่างในชั้นพิจารณาเพื่อช่วยเหลือจำเลยก็ตาม หากคำให้การชั้นสอบสวนนั้นสอดคล้องกับพย…

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 236

ศาลสั่งให้พยานออกไปนอกห้องพิจารณาได้หรือไม่

ได้ ในระหว่างพิจารณาศาลมีอำนาจสั่งให้ผู้ที่จะเป็นพยานซึ่งมิใช่จำเลยออกไปอยู่ภายนอกห้องพิจารณาจนกว่าจะเข้ามาเบิกความ

จำเลยถูกสั่งให้ออกจากห้องตามมาตรานี้ได้ไหม

ไม่ ตัวบทเขียนเฉพาะผู้ที่จะเป็นพยาน “ซึ่งมิใช่จำเลย” จึงไม่รวมถึงจำเลย

พยานที่เบิกความเสร็จแล้วต้องออกจากห้องหรือไม่

ไม่จำเป็น ตัวบทกำหนดว่าเมื่อพยานเบิกความแล้วจะให้รออยู่ในห้องพิจารณาก่อนก็ได้

มาตราใกล้เคียง

มาตรา 232มาตรา 233มาตรา 234มาตรา 235มาตรา 237มาตรา 238มาตรา 239มาตรา 240

↑ ดูประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาทั้งหมด

🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26

⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง