มาตรานี้รองรับกรณีที่มีผู้ถูกใช้บังคับวิธีการเพื่อความปลอดภัยอยู่ แล้วมีกฎหมายที่บัญญัติภายหลังเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขการสั่งใช้วิธีการนั้น จนไม่อาจนำมาใช้กับผู้นั้นได้ หรือใช้ได้แต่เป็นคุณแก่ผู้นั้นยิ่งกว่า ในกรณีเช่นนี้ศาลมีอำนาจสั่งตามที่เห็นสมควร เมื่อปรากฏแก่ศาลเองหรือเมื่อผู้นั้น ผู้แทนโดยชอบธรรม ผู้อนุบาล หรือพนักงานอัยการร้องขอ
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 14 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 2 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2498–2503) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 1619/2498 🤖 ย่อโดย AIการที่โจทก์ฟ้องว่ามีการวิวาทต่อสู้กัน แต่ข้อเท็จจริงปรากฏว่าจำเลยเป็นฝ่ายกระทำฝ่ายเดียว ถือว่าโจทก์สืบไม่สมฟ้อง…ฎีกาที่ 709/2503 🤖 ย่อโดย AIการกักกันจะสั่งได้เฉพาะความผิดที่ระบุไว้ในมาตรา 41 ประมวลกฎหมายอาญา และมีกำหนดโทษจำคุกถึง 6 เดือนเท่านั้น…มีผล ตัวบทให้ศาลมีอำนาจสั่งตามที่เห็นสมควรเมื่อกฎหมายภายหลังทำให้ใช้บังคับไม่ได้ หรือเป็นคุณแก่ผู้นั้นยิ่งกว่า
ตัวบทระบุผู้นั้นเอง ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้นั้น ผู้อนุบาลของผู้นั้น หรือพนักงานอัยการ
ไม่จำเป็น ตัวบทระบุว่าเมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาล ศาลก็มีอำนาจสั่งได้
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26