มาตรานี้ระบุว่าความผิดที่อยู่ในหมวดนี้ทั้งหมดเป็นความผิดที่สามารถยอมความกันได้ ซึ่งหมายความว่าผู้เสียหายมีสิทธิที่จะไม่ดำเนินคดีหรือถอนฟ้องได้ หากมีการตกลงกันระหว่างคู่กรณี.
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 351 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 4 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2503–2541) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 971/2508 🤖 ย่อโดย AIผู้เสียหายที่ใช้ให้ผู้อื่นไปกระทำความผิด ไม่อาจถือเป็นผู้เสียหายโดยนิตินัยที่จะมีสิทธิร้องทุกข์ในความผิดต่อส่วนตัวได้ แต่พนักงานอัยการย่อมมีอำนาจฟ้องคดีอาญาแผ่นดินได้.…ฎีกาที่ 1106/2503 🤖 ย่อโดย AIการที่จำเลยขอถอนอุทธรณ์และศาลอนุญาตให้ถอนอุทธรณ์ได้ ถือว่าคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ และอายุความสะดุดหยุดลงตลอดมาจนถึงวันที่จำเลยได้ฟังคำสั่งศาลอุทธรณ์…ฎีกาที่ 6825/2541 🤖 ย่อโดย AIการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดข้อความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้ง โดยเจตนาหลอกลวงเอาทรัพย์สินไป เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341…ฎีกาที่ 5886/2531 🤖 ย่อโดย AIการให้คำรับรองอันเป็นเท็จเพื่อหลอกลวงให้ผู้เสียหายส่งมอบทรัพย์สิน ถือเป็นองค์ประกอบของความผิดฐานฉ้อโกง…หมายความว่าผู้เสียหายสามารถตกลงกับผู้กระทำความผิดเพื่อไม่ให้ดำเนินคดี หรือถอนฟ้องคดีได้.
ไม่จำเป็น ผู้เสียหายมีสิทธิที่จะไม่ดำเนินคดีหรือถอนฟ้องได้ หากตกลงกันได้.
มาตรานี้ใช้กับความผิดทุกมาตราที่อยู่ในหมวดเดียวกันนี้.
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26