มาตรานี้กำหนดการส่งเงินเข้ากองทุนสำหรับคนหางานที่ไปทำงานต่างประเทศ โดยให้ผู้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศจัดให้นายจ้างในต่างประเทศซึ่งทำสัญญาจ้างแรงงานกับคนหางาน ส่งเงินเข้ากองทุนที่จัดตั้งขึ้นตามมาตรา 52 สำหรับคนหางานแต่ละคน และถ้าไม่อาจจัดให้นายจ้างส่งเงินได้ ให้เป็นหน้าที่ของผู้รับอนุญาตต้องส่งเงินเข้ากองทุน ส่วนกรณีที่สำนักงานจัดหางาน กรมการจัดหางาน เป็นผู้จัดหางาน ให้อธิบดีเป็นผู้จัดให้นายจ้างส่งเงิน และถ้าไม่อาจจัดได้แต่คนหางานยินยอมส่งเงินด้วยตนเอง ให้อธิบดีมีอำนาจเรียกเก็บจากคนหางานเพื่อส่งเข้ากองทุนได้ ทั้งนี้หลักเกณฑ์ วิธีการ กำหนดเวลา และอัตรา ให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 37 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณผู้รับอนุญาตจัดหางานต้องจัดให้นายจ้างในต่างประเทศส่งเงินเข้ากองทุน และถ้าจัดไม่ได้ ผู้รับอนุญาตต้องส่งเอง
กรณีที่กรมการจัดหางานเป็นผู้จัดหางานและจัดให้นายจ้างส่งเงินไม่ได้ ถ้าคนหางานยินยอมส่งเงินด้วยตนเอง ให้อธิบดีมีอำนาจเรียกเก็บจากคนหางานเพื่อส่งเข้ากองทุนได้
ในกฎกระทรวง ซึ่งอาจกำหนดให้แตกต่างกันตามแต่ละประเทศหรือแต่ละภูมิภาคก็ได้
↑ ดูพ.ร.บ.จัดหางานและคุ้มครองคนหางานทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-10 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)