มาตรา 38 พ.ร.บ.จัดหางานและคุ้มครองคนหางาน
หมวด ๓ การจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศ
มาตรา ๓๘ ห้ามมิให้ผู้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศเรียกหรือรับค่าบริการจากคนหางานไว้เป็นการล่วงหน้าเกินสามสิบวันก่อนเดินทาง ในกรณีที่มีเหตุจำเป็น ผู้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศอาจร้องขอต่อนายทะเบียนจัดหางานกลางเพื่อขอขยายระยะเวลาดังกล่าวได้
และเมื่อนายทะเบียนจัดหางานกลางพิจารณาเห็นสมควรจะขยายระยะเวลาดังกล่าวให้ก็ได้ แต่การขยายระยะเวลาให้กระทำได้เพียงครั้งเดียวมีกำหนดเวลาไม่เกินสามสิบวัน การเรียกหรือรับเงินดังกล่าวตามวรรคหนึ่ง ให้กระทำได้เฉพาะงานตามสัญญาที่ได้รับอนุญาตจากอธิบดีตามมาตรา ๓๖ แล้วเท่านั้น
สรุปมาตรา 38 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรา 38 ห้ามผู้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศเรียกหรือรับค่าบริการจากคนหางานไว้เป็นการล่วงหน้าเกินสามสิบวันก่อนเดินทาง โดยกรณีจำเป็นอาจร้องขอต่อนายทะเบียนจัดหางานกลางเพื่อขยายเวลาได้เพียงครั้งเดียวไม่เกินสามสิบวัน และการเรียกหรือรับเงินดังกล่าวทำได้เฉพาะงานตามสัญญาที่ได้รับอนุญาตจากอธิบดีตามมาตรา 36 แล้วเท่านั้น
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 38 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 38
บริษัทจัดหางานเก็บค่าบริการล่วงหน้าได้กี่วัน
ห้ามเรียกหรือรับค่าบริการจากคนหางานไว้เป็นการล่วงหน้าเกินสามสิบวันก่อนเดินทาง
ขยายเวลาเก็บค่าบริการล่วงหน้าได้หรือไม่
ได้ ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นอาจร้องขอต่อนายทะเบียนจัดหางานกลาง และเมื่อเห็นสมควรจะขยายให้ก็ได้ แต่ขยายได้เพียงครั้งเดียวมีกำหนดเวลาไม่เกินสามสิบวัน
เรียกเงินได้กับงานประเภทใด
ให้กระทำได้เฉพาะงานตามสัญญาที่ได้รับอนุญาตจากอธิบดีตามมาตรา 36 แล้วเท่านั้น
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพ.ร.บ.จัดหางานและคุ้มครองคนหางานทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง