มาตรา 29 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน
หมวด ๒ การใช้แรงงานทั่วไป
มาตรา ๒๙ ให้นายจ้างประกาศกำหนดวันหยุดตามประเพณีให้ลูกจ้างทราบเป็นการล่วงหน้าปีหนึ่งไม่น้อยกว่าสิบสามวันโดยรวมวันแรงงานแห่งชาติตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด ให้นายจ้างพิจารณากำหนดวันหยุดตามประเพณีจากวันหยุดราชการประจำปี วันหยุดทางศาสนา หรือขนบธรรมเนียมประเพณีแห่งท้องที่
ในกรณีที่วันหยุดตามประเพณีวันใดตรงกับวันหยุดประจำสัปดาห์ของลูกจ้าง ให้ลูกจ้างได้หยุดชดเชยวันหยุดตามประเพณีในวันทำงานถัดไป ในกรณีที่นายจ้างไม่อาจให้ลูกจ้างหยุดตามประเพณีได้ เนื่องจากลูกจ้างทำงานที่มีลักษณะหรือสภาพของงานตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ให้นายจ้างตกลงกับลูกจ้างว่า
จะหยุดในวันอื่นชดเชยวันหยุดตามประเพณีหรือนายจ้างจะจ่ายค่าทำงานในวันหยุดให้ก็ได้
สรุปมาตรา 29 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้กำหนดวันหยุดตามประเพณี โดยให้นายจ้างประกาศกำหนดวันหยุดตามประเพณีให้ลูกจ้างทราบล่วงหน้าปีหนึ่งไม่น้อยกว่าสิบสามวัน โดยรวมวันแรงงานแห่งชาติตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด และให้พิจารณากำหนดจากวันหยุดราชการประจำปี วันหยุดทางศาสนา หรือขนบธรรมเนียมประเพณีแห่งท้องที่ ทั้งนี้ถ้าวันหยุดตามประเพณีตรงกับวันหยุดประจำสัปดาห์ ให้ลูกจ้างได้หยุดชดเชยในวันทำงานถัดไป และในกรณีที่นายจ้างไม่อาจให้หยุดได้เนื่องจากลักษณะหรือสภาพของงานตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ให้ตกลงกับลูกจ้างว่าจะหยุดชดเชยวันอื่นหรือนายจ้างจะจ่ายค่าทำงานในวันหยุดให้ก็ได้
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 29 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 29
วันหยุดตามประเพณีต้องมีกี่วันต่อปี
ไม่น้อยกว่าสิบสามวันต่อปี โดยรวมวันแรงงานแห่งชาติ
วันหยุดประเพณีตรงกับวันหยุดประจำสัปดาห์จะได้ชดเชยไหม
ได้ ให้ลูกจ้างหยุดชดเชยวันหยุดตามประเพณีในวันทำงานถัดไป
ถ้างานหยุดไม่ได้จะทำอย่างไร
ให้นายจ้างตกลงกับลูกจ้างว่าจะหยุดชดเชยในวันอื่น หรือนายจ้างจะจ่ายค่าทำงานในวันหยุดให้ก็ได้
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง