มาตรา 67 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน
หมวด ๕ ค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด และค่าล่วงเวลาในวันหยุด
มาตรา ๖๗ ในกรณีที่นายจ้างเลิกจ้างโดยมิใช่กรณีตามมาตรา ๑๑๙ ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีในปีที่เลิกจ้างตามส่วนของวันหยุดพักผ่อนประจำปีที่ลูกจ้างพึงมีสิทธิได้รับตามมาตรา ๓๐ ในกรณีที่ลูกจ้างเป็นฝ่ายบอกเลิกสัญญาหรือนายจ้างเลิกจ้าง ไม่ว่าการเลิกจ้างนั้นเป็นกรณีตามมาตรา
๑๑๙ หรือไม่ก็ตาม ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีสะสมที่ลูกจ้างพึงมีสิทธิได้รับตามมาตรา ๓๐
สรุปมาตรา 67 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้กำหนดให้นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับ เมื่อมีการเลิกจ้าง ไม่ว่าจะเป็นกรณีที่นายจ้างเลิกจ้างโดยไม่ใช่ความผิดของลูกจ้าง หรือลูกจ้างเป็นฝ่ายลาออกเองก็ตาม รวมถึงกรณีที่นายจ้างเลิกจ้างเพราะความผิดของลูกจ้างด้วย
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 67 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 67
ถ้าถูกนายจ้างเลิกจ้างโดยที่ไม่ได้ทำความผิด จะได้รับค่าจ้างวันหยุดพักผ่อนประจำปีหรือไม่
ได้รับ โดยนายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีในปีที่เลิกจ้าง ตามสัดส่วนที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับ
ถ้าลาออกเอง จะได้รับค่าจ้างวันหยุดพักผ่อนประจำปีที่สะสมไว้หรือไม่
ได้รับ นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีสะสมที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับ
ถ้าถูกเลิกจ้างเพราะทำความผิดร้ายแรง จะได้รับค่าจ้างวันหยุดพักผ่อนประจำปีที่สะสมไว้หรือไม่
ได้รับ นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีสะสมที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับ ไม่ว่าการเลิกจ้างนั้นจะเป็นกรณีตามมาตรา 119 หรือไม่ก็ตาม
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง