คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 456/2478
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การเสนอญัตติหรือข้อความใด ๆ ที่กระทำโดยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอยู่ภายในบังคับแห่งกฎหมายและอยู่ในขอบแห่งเอกสิทธิแล้ว ถือว่าจำเลยไม่มีความผิด
ย่อคำพิพากษา
การเสนอญัตติหรือข้อความใด ๆ ถ้าหากกระทำนั้นอยู่ภายในบังคับแห่งกฎหมายแลอยู่ในขอบแห่งเอกสิทธิของจำเลยที่จำกระทำได้ในฐานะเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแล้ว จำเลยยังไม่มีความผิด รัฐธรรมนูญ ม.40-41-61 กฎหมายลักษณอาญาแก้ไขเพิ่มเติม ม.104 พ.ศ.2470 มิได้ขัดแย้งกับบทมาตราใดแห่งรัฐธรรมนูญ
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้ได้ความว่า จำเลยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ทราบว่าทางราชการได้สั่งหนังสือภาษาอังกฤษเล่มหนึ่งมาให้นักเรียน เรียน จำเลยอ่านดูเห็นว่าเป็นหนังสือสอนลัทธิคอมมูนิสม์ จึงตั้งกระทู้ถามรัฐบาลในสภา รัฐบาลตอบกระทู้ไม่เป็นที่พอใจจำเลย ต่อมามี ล.มาหาจำเลยแลพูดว่าว่ามีราษฎรไม่พอใจคำตอบของรัฐบาลแลถามว่าถ้ามีผู้ยื่นหนังสือร้องทุกข์ขอให้เสนอญัตติไม่ไว้วางใจรัฐบาลต่อสภา จำเลยจะยอมรับเสนอให้หรือไม่ จำเลยตอบว่าถ้ามีผู้ลงชื่อพอสมควรก็จะเสนอสภาให้ ต่อมา ล.ได้นำเอกสารหมาย ก.ซึ่งมีข้อความใส่ร้ายรัฐบาลหาว่าดำเนินการปกครองไปในทางคอมมูนิสม์กับหมดปัญญาที่จะดำเนินเศรษฐกิจของราษฎรให้ฟื้นตัวและรัฐบาลเก็บภาษีจากราษฎรเอาเงินไปใข้ในทางป้องกันอำนาจตน ฯลฯมาให้จำเลยดู แลขอให้จำเลยเขียนอะไรให้ไว้เป็นสำคัญ จำเลยจึงเขียนญัตติลงชื่อจำเลยข้างท้ายปรากฏตามเอกสานหมาย ข.ซึ่งมีข้อความว่าได้รับหนังสือร้องทุกข์จากราษฎรขอให้สภาลงมติไม่ไว้วางใจรัฐบาล ปรากฏว่ายังไม่ทันมีผู้ใดลงชื่อในเอกสารหมาย ก.จำเลยก็ถูกเจ้าพนักงานจับโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย
ศาลเดิมเห็นว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๐๔ ข้อ ๑ (ก-ค) ตามที่แก้ไขโดยกฎหมายลักษณอาญา พ.ศ.๒๔๗๐ พิพากษาให้จำคุก ๒ ปี
ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ไม่มีพะยานเบิกความว่าจำเลยเป็นผู้ร่างหรือร่วมคิดกับผู้อื่นร่างเอกสารหมาย ก.นี้ ขึ้น แลเห็นว่า ม.๑๐๔ ตามที่แก้ไขใหม่บางส่วนขัดหรือแย้งกับวิถีแห่งรัฐธรรมนูญตกเป็นโมฆะตามมาตรา ๖๑ แห่งรัฐธรรมนูญ พิพากษาว่าจำเลยไม่มีความผิด ให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ แต่เห็นว่ากฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๐๔ มิได้ขัดแย้งกับบทมาตราใดในรัฐธรรมนูญ หาตกเป็นโมฆะตาม ม.๖๑ แห่งรัฐธรรมนูญไม่ ส่วนจำเลยจะมีความผิดหรือหาไม่นั้น เห็นว่าจำเลยมีเจตนาแต่เพียงแต่จะเสนอญัตติไม่ไว้วางใจใจรัฐบาล ซึ่งอยู่ในขอบแห่งเอกสิทธิของจำเลยที่จะกระทำได้ในฐานเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตาม ม.๔๐-๔๑ แห่งรัฐธรรมนูญ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 456/2478
กรมอัยยการ - โจทก์
นายพลโท พระยาเทพหัสดิน - ล
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - กรมอัยยการ - · ล - นายพลโท พระยาเทพหัสดิน - |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | วิกรม · นล · พลางกูร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา