คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1192/2481

คดีอาญาที่ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องในข้อกฎหมายแต่มิได้วินิจฉัยข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยในข้อเท็จจริงดังนี้ ถือว่าข้อเท็จจริงมิได้รับการวินิจฉัยมาเป็นลำดับ ต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยชี้ขาดข้อเท็จจริงมาใหม่ตามลำดับ

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การพะนัน ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพะยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้อง แต่ศาลอุทธรณ์ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นสืบพะยานจำเลยต่อไปตามกระบวนความ ศาลชั้นต้นสืบพะยานแล้วมิได้วินิจฉัยข้อเท็จจริงคงพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยกระทำผิดให้ลงโทษ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อเท็จจริงของคดีมิได้รับการวินิจฉัยมาเป็นลำดับคงได้รับการวินิจฉัยแต่โดยศาลเดียวทั้ง ๆ ที่สองศาลได้ทำการพิจารณามาแล้วเป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของคู่ความในการอุทธรณ์ฎีกา พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เสีย ย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นทำการพิพากษาคดีใหม่ โดยวินิจฉัยชี้ขาดข้อเท็จจริงด้วย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1192/2481 พนักงานอัยยการ โจทก์ นายบุนนาค ตันติวัฒนะที่ 1,นายเนี้ยวที่ 2 ,นายประเสริฐที่ 3 ,นายแม้นที่ 4, นายผิวที่ 5 จำเลย