คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 466/2482

โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้ปกครองทรัพย์มฤดกของเจ้ามฤดกซึ่งได้ถึงแก่กรรมเมื่อ 9 ปีก่อนมาด้วยกันกับจำเลย จำเลยให้การตัดฟ้องว่าคดีโจทก์ขาดอายุความดังนี้ โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบว่าตนได้ปกครองร่วมกันมากับจำเลย เมื่อโจทก์ไม่นำสืบก็ต้องถือว่าขาดอายุความต้องยกฟ้อง อ้างฎีกาที่ 422/2478

ศาลฎีกาตัดสินว่าคำตัดฟ้องของจำเลยที่ว่าคดีโจทก์ขาดอายุความนี้ ในฟ้องโจทก์ก็รับว่า เจ้ามฤดกตายมาประมาณ ๙ ปีแล้วและฝ่ายจำเลยเป้นผู้ครอบครองมฤดกนี้มา ตามกฎหมายถือว่าขาดอายุความแล้ว แต่โจทก์ว่าไม่ขาดอ้างเหตุในฟ้องว่าบิดาโจทก์ได้ครอบครองมฤดกรายนี้มาจนกะทั่งตัวโจทก์ แต่เหตุที่โจทก์อ้างนี้จำเลยไม่ยอมรับ โดยถือได้ตามคำให้การตัดฟ้องของจำเลยที่ว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ เมื่อจำเลยไม่รับดังนี้การครอบครองร่วมอันเป็นเหตุไม่ให้ขาดอายุความเป็นข้อที่โจทก์ยกขึ้นกล่าวอ้างจึงเป็นข้อที่โจทก์ต้องนำสืบ ตามนัยฎีกาที่ ๔๒๒/๒๔๗๘ เมื่อโจทก์ไม่นำสืบ ก็รับฟังเป็นจริงตามโจทก์อ้างมิได้ คดีโจทก์ก็ขาดอายุความมฤดกแห่งสิทธิเรียกร้องรายนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ยืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 466/2482 นายปัน มูลเมือง โจทก์ นายอ้าย นางล้อ นางหมี นางวันดี นายปัน จำเลย