คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 897/2482

ข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายแก้น้อยหรือแก้มากฎีกาว่าจำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนและเข้าหาเจ้าพนักงานเอง ศาลอุทธรณ์ไม่ลดโทษให้ตามกฎหมายอาญาม. 59 เป็นการไม่ชอบนั้น เป็นฎีกาข้อดุลยพินิจคัดค้านคำวินิจฉัยข้อเท็จจริง. ศาลชั้นต้นลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.299 จำคุก 3 ปี ลดฐานรับสารภาพชั้นสอบสวนให้กึ่งหนึ่งคงเหลือ 1 ปี 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไม่ลดโทษฐานปราณีให้จำเลย คงพิพากษาให้จำคุกจำเลย 3 ปีดังนี้เป็นการแก้น้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้.

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาปราณีลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงเหลือ ๑ ปี ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคำรับชั้นสอบสวนไม่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา จึงพิพากษาแก้ไม่ปราณีลดโทษให้จำเลยคงให้จำคุกจำเลย ๓ ปี จำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์ไม่ปราณีลดโทษให้จำเลยตาม ม.๕๙ นั้นมิชอบเพราะจำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนและเข้าหาเจ้าพนักงานเอง. ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาของจำเลยคัดค้านข้อใช้ดุลยพินิจของศาลตามพฤตติการณ์แห่งคดีว่าควรจะลดโทษฐานปราณีให้จำเลยหรือไม่ เป็นการคัดค้านคำวินิจฉัยข้อเท็จจริงเมื่อเช่นนี้แล้วจะฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๑๘ เป็นเรื่องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อยให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน ๕ ปี. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 897/2482 อัยยการปทุมธานี โจทก์ นายมุข พวงผะกา กับพวก จำเลย