คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 938-940/2482

ทำนารุกล้ำทางหลวงเจ้าพนักงานสั่งให้รื้อถอน จำเลยขัดขืน มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามมาตรา 334(2)

ได้ความว่าจำเลยทำนารุกล้ำเข้าไปในร่องเหมืองสาธารณะ เจ้าพนักงานสั่งให้จำเลยรื้อถอนการทำนาถอยออกไป จำเลยขัดขืนไม่ยอมรื้อถอน โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๓๔(๒) ครั้งแรกศาลชั้นต้นเห้ฯว่า การทำนารุกล้ำทางหลวงเป็นผิดตามมาตรา ๓๓๖(๑๐) อยู่แล้ว เจ้าพนักงานหามีอำนาจสั่งให้จำเลยรื้อถอนไม่ คำสั่งของเจ้าพนักงานไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงไม่ยกฟ้อง แต่ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ว่าการรุกล้ำทางหลวงเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ห้ามปรามได้ ผู้ใดขัดขืนมีความผิด จึงย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้น แต่ยังคงเห็นว่าจำเลยไม่มีความผิด ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ลงโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามมาตรา ๓๓๔(๒) จำเลยฎีกาทั้งข้อกฎหมายและข้อเท็จจริง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 938 - 940/2482 อัยยการขอนแก่น โจทก์ นายยิ่ง คูปัด นายลิง เถื่อนโยธา นายกุ่ม บุดดาน้อย จำเลย