คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63/2483

เมื่อข้อความที่โจทก์ว่าจำเลยฟ้องเท็จ ไม่มีลักษณเป็นคำฟ้องโดยไม่ได้ระบุข้อความอันเป็นองค์แห่งความผิดให้ครบถ้วน ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) นั้น การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดฐานฟ้องเท็จ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำฟ้องเท็จยื่นต่อศาลกล่าวหาโจทก์ซึ่งข้อความที่จำเลยกล่าวหาานี้เป็นความเท็จและจำเลยรู้อยู่แล้ว จำเลยให้การว่าฟ้องของจำเลยที่กล่าวหาโจทก์ในเรื่องก่อนศาลวินิจฉัยว่าเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องด้วยประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ ให้ยกฟ้อง เช่นนี้เท่ากับฟ้องของจำเลยยังไม่ได้เกิดขึ้น โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยยกเหตุผลขึ้นวินิจฉัยข้อต่อสู้ของจำเลย โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องของจำเลยได้เนื้อความชัดเจนว่า จำเลยได้ฟ้องกล่าวโทษโจทก์ว่ากระไรบ้างเป็นฟ้องที่ต้องด้วยลักษณอันจะเป็นความผิดฐานฟ้องเท็จตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๕๘ ได้ จึง พิพากษายกคำ พิพากษาศาลชั้นต้นให้ย้อนสำนวนไปพิจารณาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อข้อความที่จำเลยกล่าวหาโจทก์ในคดีก่อนไม่มีลักษณเป็นคำฟ้องกล่าวโทษโดยไม่ได้ระบุข้อความอันเป็นองค์แห่งความผิดให้ครบถ้วนดังบัญญัติไว้ในประมวล กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘(๕) การกระทำของจำเลยก็ไม่ต้องด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๕๘ อันเป็นความผิดฐานฟ้องเท็จ จึง พิพากษากลับให้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63/2483 นางล่อง จันทซุโต โจทก์ นายสีไหม นุ้ยเลิศ นางก๊กล่าง แซ่ก๊ก นายเต๊กเซ่ง ล. พ.ร.บ. การพะนัน ฯลฯ ม.12 อาญา ม. 158 ประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. 158(5)