คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 155/2485
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การใช้อุปกรณ์ที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์เพื่อสูบน้ำออกจากคูล้อมบ้านเพื่อจับสัตว์น้ำ ไม่ถือเป็นการกระทำที่ผิดตาม พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ศก 120 มาตรา 14
ย่อคำพิพากษา
ใช้เครื่องยนตร์เป็นเครื่องมือวิดน้ำทำการจับสัตว์น้ำในคูล้อมบ้าน มิได้อยู่ในความหมายของ พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ศก 120 มาตรา 14 แม้จะมีประกาศห้ามก็ลงโทษไม่ได้. เมื่อการกระทำของจำเลยมิได้เป็นผิด แม้จำเลยรับ ศาลก็ไม่ลงโทษจำเลย.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้เครื่องยนตร์เป็นเครื่องมือทำการจับสัตว์น้ำในคูล้อมบ้านซึ่งมีทางติดต่อเนื่องกับทางน้ำไหล อันเป็นเขตต์ที่ข้าหลวงประจำจังหวัดห้ามมิให้ทำการจับสัตว์น้ำ เพราะเป็นฤดูน้ำแดงและฤดูปลาวางไข่เพื่อรักษาพันธุ์สัตว์น้ำ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอากรค่าน้ำ ศก ๑๒๐ มาตรา ๑๔,๒๑ และพระราชบัญญัติเพิ่มเติมอากรค่าน้ำมาตรา ๒๓ ประกาศของข้าหลวงประจำจังหวัดสมุทรปราการลงวันที่ ๘ มีนาคม ๒๔๘๑ เรื่องห้ามจับสัตว์น้ำในฤดูน้ำแดงและสัตว์วางไข่ จำเลยรับสารภาพตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยกล่าวว่าโจทก์มิได้ประสงค์ให้ลงโทษตามบทที่ควรลงโทษจำเลย.
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยทำการวิดคูล้อมบ้านของจำเลยด้วยเครื่องยนตร์มิได้จับปลาในที่น้ำนิ่งซึ่งเป็นที่ปลาอาศัยไข่ ทั้งไม่ได้ใช้เครื่องมือซึ่งระบุไว้(ในมาตรา ๑๔ พระราชบัญญัติอากรค่าน้ำ) ฟ้องของโจทก์บรรยายความผิดของจำเลยไม่ต้องด้วยมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัติอากรค่าน้ำ ศก ๑๒๐ ซึ่งโจทย์อ้างว่า เมื่อไม่ได้บรรยายความผิดของจำเลยว่าผิดด้วยกฏหมายอื่น จะเอาโทษแก่จำเลยมิได้พิพากษายืนในข้อที่ยกฟ้อง
โจทก์ฎีกาว่า ได้บรรยายในฟ้องชัดเจนแล้วว่า จำเลยได้ทำผิดตามประกาศข้าหลวงประจำจังหวัด จำเลยก็รับเช่นนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์อ้างพระราชบัญญัติอากรค่าน้ำ ศก ๑๒๐ มาตรา ๑๔ เป็นหลักในการที่ว่าจำเลยกระทำผิด การกระทำของจำเลยตามฟ้องโจทก์นั้นคือ จำเลยวิดคูโดยใช้เครื่องยนตร์เป็นเครื่องมือวิดน้ำทำการจับสัตว์น้ำในคูล้อมบ้าน ดังนี้ เห็นว่าแม้จะได้ความว่าจำเลยกระทำการตามฟ้องจริง ก็มิได้อยู่ในถ้อยคำและความหมายของพระราชบัญญัติมาตราที่กล่าวข้างต้น ซึ่งจะฟ้องใช้โดยเคร่งครัด เพราะเป็นบทกำหนดความผิดทางอาญา เมื่อเช่นนี้แม้จะมีประกาศข้าหลวงประจำจังหวัดออกตามกฏกระทรวงประการใดหรือไม่ก็ดี ก็ไม่เป็นเหตุที่จะลงโทษจำเลยได้ เมื่อการกระทำของจำเลยมิได้เป็นผิดตามบทกฏหมายแล้ว แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพตามข้อหา ศาลก็ไม่อาจลงโทษจำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 155/2485
อัยยการสมุทรปราการ โจทก์
นายขาว รัตนกุ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการสมุทรปราการ · จำเลย - นายขาว รัตนกุ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นิติศาสตร์ · เลขวณิชธรรมวิทักษ์ · ทิพปัญญา |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายชวน วินฑวามร · ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยการณ์โทวิท |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา