คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 191/2485

ใช้เคียวที่ถือไปดายหญ้าฟันผู้ซึ่งกำลังขึ้นคร่อมจะข่มขืนน้องสาว มีบาดเจ็บถึงสาหัสบางแห่ง ก็เป็นเหตุควรได้รับความยกเว้นโทษตามกฏหมายอาญามาตรา 50

ได้ความว่าจำเลยเห็นนายทักษ์โจทก์กำลังปลุกปล้ำน้องสาวจำเลยอยู่ จึงใช้เคียวที่ถือไปดายหญ้าฟันเอามีบาดเจ็บหลายแห่ง บางแห่งถึงสาหัส ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๖. นายทักษ์โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยฟันนายทักษ์โดยจำเป็นเพื่อป้องกันเกียรติยศและชื่อเสียงพอสมควรแก่เหตุ ได้รับความยกเว้นโทษตามกฏหมายอาญามาตรา ๕๐ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำการป้องกันเกียรติยศชื่อเสียงพอสมควรแก่เหตุ ชอบด้วยเหตุผล เพราะจำเลยฟันผู้เสียหายขณะขึ้นคร่อมข่มขืนน้องสาวจำเลย จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 191/2485 อัยยการจังหวัดตรัง และนายทักษ์ มักคุ้น โจทก์ นายคลี่ ยังตัน จำเลย