คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 116/2487

จำเลยแทงผู้ตายตายโดยผู้ตายไห้ของลับและชกจำเลย ดังนี้ย่อมมีความผิดถานค่าคนโดยถูกยั่วโทสะ.

โจทฟ้องว่าจำเลยใช้มีแทงนายแหลงตาย ขอไห้ลงโทส ได้ความว่า อื่นเกิดเหตุเดือนหงาย จำเลยเดิมร้องเพลงมากับพวก ผู้ตายไห้ของลับและชกจำเลย ๆ จึงแทงผู้ตายถูกที่ลิ้นปี่ รุ่งขึ้นผู้ตายก็ตาย สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยตามมาตรา ๒๕๑, ๕๕ สาลอุธรน์พิพากสาว่า จำเลยผิดตามมาตรา ๒๔๙, ๕๕ และไม่เปนป้องกันตัว สาลดีกาเห็นว่าจำเลยมีความผิดถานค่าคนตายโดยถูกยั่วโทสะ เพราะผู้ตายไห้ของลับและขกต่อยจำเลยโดยไม่มีมูลเหตุ จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 116/2487 อัยการเชียงราย โจทก์ นายท้าว เหล็กสืบ จำเลย