คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 130/2487

ไนเรื่องปิดกั้นทางน้ำสารธนะประโยชน์โจทได้ระบุชื่อทางน้ำและตำบนที่เกิดเหตุไว้แล้วก็ไม่นับว่าเปนฟ้องเคลื่อบคลุม เมื่อจำเลยไห้การว่าลำน้ำนั้นมีการปิดกั้นหลายตอน ไม่รู้ว่าโจกฟ้องหาตอนไหนโจทก็แถล้งอธิบายรายละเอียดและส่งแผนที่ประกอบอีกดังนี้ เปนคดีที่จะต้องพิจารณาจต่อไป

โจทฟ้องว่า ระหว่างวันที่ ๑๔ ถึงวันที่ ๒๔ มีนาคม ๒๔๘๖ เวลาได้ไม่ปรากต จำเลยกับพวกสมคบกันกั้นทำนบปิดบังขัดขวางทางน้ำไหลไนลำเหมืองท้าวลิ อันเปนทางน้ำสำหรับสาธารนะประโยชน์เหตุเกิดที่ตำบนอุโมงค์ อำเพอเมือง จังหวัดลำพูน และตำบลสารพึ อำเพอสารพึ จังหวัดเชียงไหม่ ขแไห้ลงโทสตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๓๓๕ (๑๐), ๖๓ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ไห้การว่าได้สั่งลูกบ้านปิดบังไนลำน้ำเหมืองห้าวลิ ๑ แห่ง แต่จะไข่รายที่โจกฟ้องหรือไม่ไม่ขาย เพราะเหมืองท้าวลิมีปิดบังหลายตอน ไนวันพิจารนา โจทยื่นคำแถลงอธิบายคำฟ้องและยื่นแผนที่เกิดเหตุประกอบคดี สาลชั้นต้นพิพากสายกฟ้อง โดยสั่งงดสืบพยานเห็นว่าฟ้องโจทเคลือบคลุม สาลอุธรน์เห็นว่า ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุม สาลดีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทได้ปันยายรายละเอียดที่เกี่ยวกับสถานที่เกิดการกระทำนั้น ๆ พอสมควรเท่าที่จะไห้จำเลยเข้าไจข้อหาได้แล้ว ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุมและเมื่อจำเลยกล่าวว่ายังไม่เข้าไจข้อหาได้ดี โจทก็แถลงรายละเอียดไห้ชัดเจนยิ่งขึ้นดั่งนี้ จึงพิพากสายืนตามสาลสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 130/2487 อัยการลำพูน โจท นายดำรง วิทยาวุธิกุล, นายแก้ว ไจสัตย์ นายอ้าย จันต๊ะจเริน จำเลย