คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 655/2489

โจทก์บรรยายฟ้องในเรื่องรับของโจรว่า จำเลยรับของร้ายไว้ในระหว่างวันหนึ่ง ถึงอีกวันหนึ่งซึ่งเป็นเวลาหลายวันนั้น ย่อมแสดงว่าโจทก์ไม่ทราบวันแน่นอน ย่อมจะไม่ทราบเวลาด้วย ฉนั้นโจทก์จึงไม่ต้องกล่าวถึงเวลาที่หาว่ากระทำผิดนั้นอีก

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๗ มกราคม ๒๔๘๔ เวลากลางวันมีคนร้ายลักกระบือของนายสมไป ครั้นณวันที่ ๓๑ มกราคม พรรคพวกของผู้เสียหายติดตามกระบือได้คืนมาตัวหนึ่ง โดยจำเลยเรียกค่าไถ่ ๒๕ บาท ทั้งนี้โดยจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจร ตามมาตรา ๓๒๑ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์ไม่กล่าวถึงเวลาในเรื่องข้อหาเรื่องรับของโจร จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฐานรับของโจรนั้นโจทก์กล่าวหาในระหว่างวันที่ ๒๗ ถึง ๓๑ มกราคม ๒๔๘๙ ซึ่งโจทก์ไม่สามารถทราบเวลาที่จำเลยรับกระบือนั้นไว้อย่างแน่นอน จึงไม่จำเป็นต้องกล่าวย้ำในข้อนี้ เพราะในเรื่องนี้ข้อหาฐานรับของโจรเป็นที่เห็นได้ว่า โจทก์ไม่สามารถทราบวันที่แน่นอนได้แล้ว ก็ย่อมไม่สามารถทราบเวลาได้อยู่เอง ฟ้องของโจทก์จึงไม่บกพร่องให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ แล้วให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 655/2489 อัยยการมหาสารคาม โจทก์ นายหนู รัตวงษา กับพวก จำเลย