คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 306/2491

โจทก์ฟ้องบรรยายว่า จำเลยลักท่อน้ำประปาสำหรับจ่ายน้ำเข้าบ้านผู้มีชื่อของผู้มีชื่อนั้นไปดังนี้ จะลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.คุ้มครองสิ่งที่ใช้เพื่อสาธารณะประโยชน์ในภาวะคับขัน พ.ศ. 2486 มาตรา 3 ด้วยไม่ได้ เพราะฟ้องไม่ปรากฏว่าทรัพย์ที่ลักเป็นสิ่งที่ใช้เพื่อสาธารณะประโยชน์

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองสมคบกันถอดท่อน้ำประชา ซึ่งใช้สำหรับจ่ายน้ำประปาเข้าไปในบ้านนางวัชรี แทรคนิค แลัวลักท่อน้ำประปาหนึ่งท่อน ราคา ๓๐๐ บาทของนางวัชรีไป เป็นเหตุให้การจ่ายน้ำประปาเข้าไปในบ้านนางวัชรีเกิดขัดข้อง ขอให้ลงโทษตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๘๘ - ๒๙๓ พ.ร.บ.คุ้มครองสิ่งที่ใช้เพื่อสาธารณะประโยชน์ในภาวะคับขัน พ.ศ. ๒๔๘๖ มาตรา ๓ จำเลยทั้งสองรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๙๓ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะเอาผิดจำเลยตาม พ.ร.บ.คุ้มครองสิ่งที่ใช้เพื่อสาธารณะประโยชน์ในภาวะคับขัน พ.ศ. ๒๔๘๖ มาตรา ๓ จะต้องได้ความว่าทรัพย์ (ท่อน้ำประปา) ที่จำเลยลักเป็นสิ่งที่ใช้เพื่อสาธารณะประโยชน์ แต่โจทก์กล่าวในฟ้องว่าท่อน้ำประปาที่จำเลยลักนี้ ใช้สำหรับจ่ายน้ำเข้าบ้านนางวัชรี จึงนับว่าเป็นของส่วนบุคคล ไม่ใช่เพื่อสาธารณะ จะยกบท พ.ร.บ.ที่กล่าวมาใช้บังคับไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 306/2491 อัยยการกรมอัยยการ โจทก์ นายสำราญ พุ่มฉัตร นายเอียด มานะกุล จำเลย