คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 320/2491

ในคดีที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยหลายคน จำเลยบางคนฎีกาขอให้ยกฟ้องนั้น เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าพะยานหลักฐานโจทก์ยังเชื่อฟังไม่ได้ว่า ได้มีการทำผิดดังฟ้อง ซึ่งเป็นเหตุในลักษณะคดี ศาลฎีกาย่อมพิพากษายกฟ้องปล่อยจำเลยที่มิได้ฎีกาขึ้น มาด้วยได้

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยทั้งสองกับพวกสมคบกันปล้นทรัพย์นายนุ่น นายสุข ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ตามฟ้อง นายรัก เทพอักษร จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีโจทก์ยังไม่มีความแน่นอนพอจะลงโทษจำเลยได้ และแม้นายโซ้ยจำเลยจะมิได้ฎีกา เมื่อพะยานหลักฐานโจทก์ยังเชื่อฟังไม่ได้ว่ามีการทำผิดดังฟ้องเป็นเหตุในลักษณะคดี นายโซ้ยจำเลยย่อมได้รับผลแห่งคำวินิจฉัยนี้ด้วย จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยจำเลยทั้งสอง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 320/2491 อัยยการตรัง โจทก์ นายรัก เทพอัการ นายโซ้ย อ่อนน้อม จำเลย