⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 619/2491

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619/2491

ป.พ.พ. ม.1646, 1647, 1651 ฯลฯ

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
* การแสดงเจตนาในพินัยกรรมที่ระบุให้ทรัพย์สินตกแก่บุคคลอื่น และตัดสิทธิบุตรไม่ให้เกี่ยวข้อง ถือเป็นการกำหนดการเผื่อตายไว้โดยพินัยกรรมแล้ว * การกำหนดวิธีการจัดการทรัพย์สินตามพินัยกรรม เช่น การมอบกรรมสิทธิ์ที่ดิน ไม่ทำให้พินัยกรรมเสียไป * พยานรับรองลายพิมพ์นิ้วมือในพินัยกรรม ไม่จำเป็นต้องระบุข้อความรับรอง หากได้ความว่าเจ้ามรดกกดพิมพ์ลายนิ้วมือต่อหน้าพยาน

ย่อคำพิพากษา

ข้อความในพินัยกรรมว่า "เมื่อฉัยตายไปแล้วก็ขอให้ทรัพย์ทั้งหมดดังกล่าวแล้ว ตกเป็นกรรมสิทธิแก่เก็กหลานของฉันตามที่กล่าวมาแล้ว ผู้ใดอื่นหรือนายกระจ่างซึ่งเป็นบุตรของฉันจะมาเกี่ยวข้องด้วยไม่ได้เป็นอันขาด ฯลฯ" นี้เป็นอันถือได้ว่าเป็นการแสดงเจตนากำหนดการเผื่อตายไว้โดยพินัยกรรมแล้ว ในพินัยกรรมที่มีข้อความต่อไปว่า "และขอให้นางช่วยซึ่งเป็นน้องของฉัน เป็นผู้แทนฉันจัดการยื่นคำร้องต่ออำเภอมอบกรรมสิทธิทรัพย์ให้" นั้น เป็นการกำหนดวิธีการที่จะให้เป็นผลสมบูรณ์ตามพินัยกรรม เนื่องจากทรัพย์ที่ยกให้บางอย่างเป็นที่ดิน ดังนี้ หาทำให้พินัยกรรมขาดลักษณะของการเป็นพินัยกรรมไม่ พยานรับรองลายพิมพ์นิ้วมือในพินัยกรรมนั้น ไม่จำต้องระบุเขียนลงไว้ว่า ได้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือ เมื่อได้ความว่า เจ้ามฤดกกดพิมพ์ลายนิ้วมือต่อหน้าพยาน ก็เป็นการใช้ได้ (อ้างฎีกาที่ 45 พ.ศ.2485)

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1646 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1647 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1651 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1656

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1646 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1647 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1651 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1656 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

ได้ความว่า จำเลยแพ้ความไม่ใช้เงินโจทก์ตามคำพิพากษา โจทก์นำยึดทรัพย์ที่อ้างว่าเป็นของจำเลยเพื่อขายเอาเงินใช้หนี้ ผู้ร้องได้ร้องยื่นคำคัดค้านว่าทรัพย์ที่โจทก์ยึดนั้น ไม่ใช่ของจำเลยเป็นของผู้ร้องได้รับมฤดกจากนายกลิ้งทางพินัยกรรม โจทก์ยืนยันว่าเป็นของจำเลย ถ้ามีพินัยกรรมก็ปลอมและใช้ไม่ได้ตามกฎหมาย ศาลชั้นต้นเห็นว่า พินัยกรรมชอบด้วยกฎหมาย จึงสั่งให้ถอนการยึด โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อความในพินัยกรรมของนาลกลิ้งผู้ตายตอนหนึ่งว่า "เมื่อฉัยตายไปแล้วก็ขอให้ทรัพย์ทั้งหมดดังกล่าวแล้ว ตกเป็นกรรมสิทธิแก่เก็กหลานของฉันตามที่กล่าวมาแล้ว ผู้ใดอื่นหรือนายกระจ่างซึ่งเป็นบุตรของฉันจะมาเกี่ยวข้องด้วยไม่ได้เป็นอันขาด ฯลฯ" นี้ เป็นอันถือได้ว่าเป็นการแสดงเจตนากำหนดากรเผื่อตายไว้โดยพินัยกรรม์แล้ว ในพินัยกรรม์มีข้อความต่อไปว่า "และขอให้นางช่วยซึ่งเป็นน้องของฉัน เป็นผู้แทนฉันจัดการยื่นคำร้องต่ออำเภอมอบกรรมสิทธิทรัพย์ให้" นั้น เป็นการกำหนดวิธีการที่จะให้เป็นผลสมบูรณ์ตามพินัยกรรม์ เนื่องจากทรัพย์ที่ยกให้บางอย่างเป็นที่ดิน ดังนี้ หาทำให้พินัยกรรมดังกล่าวขาดลักษณะของการเป็นพินัยกรรมไม่ พยานรับรองลายพิมพ์นิ้วมือในพินัยกรรมนั้น ไม่จำต้องระบุเขียนไว้ว่าได้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือ เมื่อได้ความว่า เจ้ามฤดกกดพิมพ์ลายนิ้วมือต่อหน้าพยานก็เป็นการใช้ได้แล้ว. พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619/2491 นายอิ่ม ธรรมชาติ โจทก์ นายจ่าง ศรีสุวรรณ จำเลย ด.ญ.ยุพิน ด.ญ.อารี ด.ช.สมพงษ์ ศรีสุวรรณ โดยนางคลี่ ศรีสุวรรณมารดาผู้ ปกครอง ผู้ร้อง

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายอิ่ม ธรรมชาติ · จำเลย - นายจ่าง ศรีสุวรรณ · ศรีสุวรรณมารดาผู้ - ด.ญ.ยุพิน ด.ญ.อารี ด.ช.สมพงษ์ ศรีสุวรรณ โดยนางคลี่ · ผู้ร้อง - ปกครอง
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ประวัติ ปัตตพงศ์ · จำรูญเนติศาสตร์ · ปรีชาวินิจฉัย
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 5753/2531ฎีกา 453/2521ฎีกา 2924/2525ฎีกา 1083/2540ฎีกา 359/2521ฎีกา 8747/2550ฎีกา 1253/2511ฎีกา 953/2505ฎีกา 6290/2538ฎีกา 1572/2492ฎีกา 1843-1844/2524ฎีกา 1358/2505ฎีกา 3523/2532ฎีกา 860/2492ฎีกา 1579/2524ฎีกา 816/2496ฎีกา 727/2525ฎีกา 7929/2544ฎีกา 411/2501ฎีกา 3189/2533ฎีกา 936/2524ฎีกา 1632/2520ฎีกา 1193/2520ฎีกา 4136/2529
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา