คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1176/2492

ประกาศในราชกิจจานุเบกษานั้น ตามนิตินัยไม่ใช่ว่าประกาศใดที่ออกในราชกิจจานุเบกษาแล้วจะต้องถือว่าเป็นกฎหมายอันรู้ถึงประชาชน ทั้งนี้ต้องแล้วแต่ว่าประกาศที่ออกแล้วนั้น จะได้รับการสนับสนุนให้มีผลใช้ได้ในกฎหมายเพียงใด ประกาศของคณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าว ซึ่งลงประกาศในราชกิจจานุเบกษานั้นเป็นประกาศธรรมดาไม่ใช่เป็นกฎหมายอันประชาชนจะพึงปฏิเสธไม่ได้ ฉะนั้น โจทก์ก็จะต้องนำสืบว่าจำเลยได้ทราบประกาศนั้นแล้ว เมื่อไม่ปรากฎว่าจำเลยได้ทราบก็จะเอาผิดลงโทษจำเลยไม่ได้.

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยตระเตรียมเพื่อขนย้ายข้าวสารบรรทุกเรือออกทางทะเล โดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษ จำเลยต่อสู้ว่า ไม่ทราบประกาศ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษฐานพยายาม หรือตระเตรียมขนย้ายข้าวออกนอกเขตต์กำหนดทางทะเล ตาม พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกักข้าว (ฉะบับที่ ๒) ๒๔๘๙ มาตรา ๖ จำคุก ๕ ปี ศาลอุทธรณ์ฟังว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า จำเลยได้ทราบประกาศ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฎีกาว่า ประกาศคณะกรรมการนี้ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าตามนิตินัยนั้นมิใช่ว่า ประกาศใดที่ออกในราชกิจจานุเบกษาแล้วจะต้องถือว่า เป็นบทกฎหมายอันรู้ถึงประชาชน ซึ่งประชาชนจะปฏิเสธว่าไม่รู้ ไม่ไดนั้น ไม่ได้ ทั้งนี้ต้องแล้วแต่ว่าประกาศที่ออกมาแล้วนั้น จะได้รับการสนับสนุนให้มีผลใช้ได้ในกฎหมายเพียงใด เกี่ยวกับประกาศนี้เห็นว่า เป็นประกาศธรรมดา หาได้มีในที่ใดให้ความสนับสนุน หรือให้อำนาจถือใช้มีผลเหมือนหนึ่งเป็นกฎหมายอันประชาชนจะพึงปฏิเสธไม่ได้นั้นไม่ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1176/2492 อัยยการภูเก็ต โจทก์ นายต๋อง พึ่งถิ่น ล.