คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 868/2497

คดีอาญา ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย โจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียวขอให้ศาลวางโทษหนักขึ้นอีก เมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่มีความผิด ก็พิพากษายกฟ้องเสียได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จและกระทำพยานเท็จ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วรับไว้พิจารณา จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานเบิกความเท็จ ให้จำคุกคนละ ๖ เดือนแต่ให้รอการลงอาญาไว้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้เรียงกระทงลงโทษศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิดตามโจทก์หา พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๑๘๕ บัญญัติว่า ถ้าศาลเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิดหรือการกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิด ให้ศาลยกฟ้องปล่อยตัวจำเลยไป คดีนี้แม้จำเลยจะไม่ได้ยื่นฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ก็พิพากษายกฟ้องโจทก์ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 868/2497 นายน้อย โสเพ็ชร โจทก์ นายหึ้ง ไพสิทธิ์ที่ 1, นางสาวทองคำ ไพสิทธิ์ที่ 2, นางสาวทอง ไพสิทธิ์ที่ 3, จำเลย