คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1831/2492
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การจะลงโทษบุคคลตามกฎหมายได้นั้น จะต้องมีบทบัญญัติของกฎหมายที่ระบุถึงการกระทำนั้นๆ ไว้โดยชัดแจ้ง และต้องมีการออกประกาศหรือกฎหมายลำดับรองที่ชอบด้วยกฎหมายเพื่อกำหนดรายละเอียดของการควบคุมหรือห้ามการกระทำนั้นๆ ด้วย
ย่อคำพิพากษา
ตามฟ้องและสำเนาประกาศคณะกรมการจังหวัดท้ายฟ้อง ไม่ปรากฎว่าคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯ ได้ออกประกาศควบคุมเกลือ เพียงแต่อ้างชื่อประกาศของคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯ (ฉะบับที่ 6) พ.ศ. 2488 เท่านั้น ไม่เป็นการแสดงว่าคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯ ได้ควบคุมเกลือ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีเกลือไว้ในครอบครองโดยมิได้แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บ เป็นการฝ่าฝืนประกาศคณะกรมการจังหวัดนครพนม ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องของโจทก์ก็ดี สำเนาประกาศคณะกรมการจังหวัดท้ายฟ้องก็ดี ไม่ปรากฎว่าคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคฯ ได้ออกประกาศให้ควบคุมเกลือ เพียงแต่อ้างประกาศของคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภค ฯลฯ (ฉบับที่ ๖) ๒๔๘๘ เท่านั้น ไม่เป็นการแสดงให้ปรากฎว่าคณะกรรมการฯ ได้ควบคุมเกลือ
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1831/2492
อัยยการนครพนม โจทก์
นายกิมเนย แซ่ตั้ง ที่ 1 นายกำแหง เวชตะนะ ที่ 2 ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการนครพนม · ล. - นายกิมเนย แซ่ตั้ง ที่ 1 นายกำแหง เวชตะนะ ที่ 2 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นนทปัญญา · ธรรมบัณฑิต · นาถปรีชา |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดนครพนม - หลวงธำรงราชนิติ · ศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์กรณ์พิทารณ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา