คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1890/2492

การขนสุราไปต่างตำบลในจังหวัดเดียวกัน ย่อมไม่มีความผิด (อ้างฎีกาที่ 667/2490) คดีหาว่าจำเลยขนสุราไปต่างจังหวัด โดยไม่ได้รับอนุญาต เมื่อฟ้องของโจทก์ไม่อาจทราบได้ว่าจำเลยได้ขนน้ำสุราข้ามเขตต์จังหวัดเป็นจำนวนเท่าใด คดีก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยได้.

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันขนสุรารัฐบาลชนิดต่าง ๆ เป็นน้ำสุรา ๗๘๔,๓๗๕ ลิตรจากจังหวัดพระนครและตำบลบางพูน อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี เข้ามายังตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญญบุรี จังหวัดปทุมธานีโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การรับสารภาพ แต่อ้างว่าจำเลยไม่มีผิด อ้างฎีกาที่ ๖๖๗/๒๔๙๐ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์กล่าวรวม ๆ ว่า จำเลยขนน้ำสุราจากจังหวัดพระนคร และจากตำบลบางพูน จังหวัดปทุมธานี เข้าไปยังตำบลประชาธิปัตย์ ซึ่งอยู่ในเขตต์จังหวัดปทุมธานี สำหรับการขนไปต่างตำบลในจังหวัดเดียวกันนั้น ย่อมไม่มีผิด ส่วนข้อที่โจทก์หาว่าจำเลยขนจากจังหวัดพระนครไปยังจังหวัดปทุมธานีด้วยนั้น ไม่อาจทราบได้ว่าจำเลยขนน้ำสุราจากจังหวัดพระนครเข้าไปยังจังหวัดปทุมธานีเป็นจำนวนเท่าใด คดีไม่มีทางลงโทษจำเลยได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1890/2492 อัยยการประจำศาลจังหวัดธัญญะบุรี โจทก์ นายเหมือน ประเสริฐ ที่ 1, นายเซ็งเฮียง แซ่กี้ ที่ 2 ล.