คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2492

คำฟ้องที่โจทก์มิได้บรรยายให้เห็นว่าได้มีนิติสัมพันธ์ระหว่างโจทก์จำเลย อันจะเป็นมูลให้เกิดสิทธิฟ้องร้อง ศาลก็ต้องยกฟ้อง.

โจทก์ฟ้องเรียกค่านายหน้าขายที่ดินจากจำเลย จำเลยต่อสู้ว่า ไม่ได้เป็นเจ้าของที่ดิน และไม่ได้ตกลงจะให้ค่านายหน้าแก่โจทก์ ศาลชั้นต้นตรวจคำฟ้อง แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำฟ้องมีใจความว่า นายตันย่งหงวนบอกโจทก์ว่ามีที่ดินของสมาคมจะขาย สมาคมได้ประชุมแล้วยอมให้ค่านายหน้า ๑๐๐ ละ ๕ โจทก์ได้บอกขายแก่แขก และพาไปดูที่ ดูแล้วพอใจ ขอพบนายตัน-ย่งหงวน โจทก์ยอมให้พบ และได้ตกลงซื้อขายกันโดยจำเลยกับนายสุขผู้มีชื่อในโฉนดเป็นผู้โอนทะเบียน นายสุขหาตัวไม่พบ จำเลยบอกว่าไปต่างจังหวัด ฝ่ายโจทก์ได้มีคำบอกกล่าวถึงจำเลยให้ชำระหนี้ค่านายหน้า จำเลยไม่ชำระ ฯลฯ ดังนี้ จึงเห็นว่าโจทก์มิได้บรรยายให้เห็นว่า ได้มีนิติสัมพันธ์ระหว่างโจทก์จำเลยอันเป็นมูลให้เกิดสิทธิฟ้องร้องเรียกค่านายหน้าแต่อย่างใด เพราะนายตันย่งหงวนเป็นใครมิได้ปรากฎ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2492 นายแสน บำรุงจิตต์ โจทก์ นายบุญประเสริฐ อัครปรีดี ล.