คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 241/2493

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขับรถรางโดยประมาท เป็นเหตุให้ชนรถยนตร์ของผู้อื่นเสียหาย แต่ฟ้องโจทก์ไม่บรรยายข้อความว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทนั้น ประมาทด้วยอาการอย่างใดหรือชนรถยนตร์เสียหายนั้น ชนในลักษณะอย่างไร ซึ่งจะเป็นเหตุให้แสดงถึงความประมาท เพื่อจำเลยจะได้รู้และต่อสู้ได้ ดังนี้ย่อมไม่เป็นฟ้องที่ชอบด้วย ป.ม.วิ.อาญามาตรา 158(5)

โจทก์หาว่า จำเลยขับรถรางโดยความประมาทปราศจากความระมัดระวังอันควรเป็นวิสัยของปกติชนเป็นเหตุให้ชนรถยนตร์เมล์ไทยของนายเล็กเสียหายขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธและตัดฟ้องว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์บรรยายข้อความไม่บอกว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทด้วยอาการอย่างไร หรือชนรถยนตร์เสียหายนั้น ชนในลักษณะอย่างไรซึ่งจะเป็นเหตุให้แสดงถึงความประมาทเพื่อจำเลยจะได้รู้และต่อสู้ได้จึงเป็นฟ้องไม่ชอบด้วย ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๕๘(๕) พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 241/2493 พนักงานอัยยการ กรมอัยยการ โจทก์ นายจรูญ ยังสัมฤทธิ์ ล.