คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 876/2493

ห้องในคดีอาญาฐานแจ้งความเท็จ จะต้องกล่าวว่าข้อความเท็จนั้นจำเลยรู้ว่าเป็นเท็จ มิฉะนั้นเป็นฟ้งอที่ไม่สมบูรณ์

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้แจ้งความและร้องเรียนต่อพนักงานสอบสวนอำเภอเมืองตรังว่าโจทก์เป็นผู้ร้ายลักทรัพย์ โดยปราศมูลแห่งความจริง เป็นเหตุให้โจทก์ต้องถูกคุมขังเป็นเวลา ๑ วัน ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๕๘,๑๕๙,๒๗๐,๒๗๑,๗๐ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่สมบูรณ์ ในฐานแจ้งความเท็จ ส่วนข้อที่ว่าโจทก์ต้องถูกควบคุมนั้นเป็นเรื่องของเจ้าพนักงน พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ในข้อหาขอให้ลงโทษฐานแจ้งความเท็จ โจทก์ไม่กล่าวว่า ข้อความเท็จนั้นจำเลยรู้ว่าเป็นเท็จ สำหรับข้อหาว่า จำเลยกระทำให้โจทก์เสื่อมเสียอิสระภาพ ก็ลงโทษจำเลยไมไ่ด้ดังแบบอย่างคำพิพากษาฎีกา ฟ้องโจทก์ไม่มีทางจะรับฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 876/2493 นายว้า แซ่เลื่อง โจทก์ นางวั้ง จันทร์ผ่อง จำเลย