คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 932/2493

การฟ้องซ้ำเป็นเรื่องเกี่ยวแก่ความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน ศาลชอบที่จะยกขึ้นวินิจฉัยได้เอง คดีก่อนโจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้อง เนื่องด้วยจำเลยกระทำละเมิดสมคบกันเอาที่ของโจทก์ไปขาย ศาลพิพากษาให้โจทก์ชะนะคดีตามคำขอแล้ว ผลจึงเป็นว่าโจทก์ได้ฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนในการทำละเมิดของจำเลยที่ได้ทำมาแล้ว โจทก์จะกลับมาฟ้องเรื่องละเมิดเดิมนี้โดยเรียกค่าสินไหมทดแทนที่ยังไม่ได้เรียกร้องไว้ จึงเป็นการฟ้องซ้ำ (อ้างฎีกาที่ 957/2492)

โจทก์ฟ้องว่า ขุนบรรณนิธิบิดาโจทก์ได้ฝากนาให้นายขาวจำเลยที่ ๑ ดูแลรักษาและให้ทำข้าวแบ่งปันกัน เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๘ จำเลยที่ ๑ ได้ลอบเอานาที่ฝากไปทำสัญญาขายฝากไว้แก่นายเซ่งจำเลยที่ ๒ บิดาโจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองขอให้ห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่นา ระหว่างพิจารณาบิดาโจทก์ตาย โจทก์เป็นผู้รับมฤดกความ ในที่สุดศาลพิพากษาห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่นาตามคดีแดงที่ ๔๔/๒๔๘๙ นับตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๘๘ ตลอดมาจนถึงเดือนธันวาคม ๒๔๙๑ จำเลยได้ทำนารับประโยชน์ ๓ ปี ไม่ยอมให้โจทก์ทำนาและขัดขวางมิให้เกี่ยวข้องเป็นเหตุให้โจทก์ขาดประโยชน์ที่ควรจะได้เป็นเงิน ๑๑๒๕๐ บาท จึ่งขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายนี้ จำเลยต่อสู้ว่าคดีขาดอายุความแล้ว ศาลชั้นต้นเห็นว่า คดีขาดอายุความจึ่งพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้สืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ได้ฟ้องจำเลยคนเดียวกันนี้ในคดีก่อนครั้งหนึ่งแล้ว หาว่าจำเลยกระทำการละเมิดสมคบกันซื้อและขายที่นาของโจทก์รายนี้ด้วยเจตนาจะโกงโจทก์เป็นแต่ในคดีก่อนโจทก์หาได้ฟ้องเรียกค่าที่ขาดประโยชน์ในการที่ไม่ได้ทำนาด้วยไม่ คงขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นที่ของโจทก์ และห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้อง ศาลก็ได้พิพากษาให้โจทก์ชะนะคดีตามคำขอของโจทก์แล้ว ผลจึงเป็นว่าโจทก์หรือผู้เสียหายได้เรียกคืนทรัพย์สินอันผู้เสียหายไปต้องเสียไปเพราะการละเมิดนั้นแล้ว หรือนัยหนึ่งว่าโจทก์ได้ฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนในการกระทำละเมิดของจำเลยที่ได้ทำมาแล้ว การที่โจทก์กลับมารื้อฟื้นเรื่องละเมิดเดิมมาฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนที่ยังไม่ได้เรียกร้องไว้ จึ่งเป็นการฟ้องซ้ำ ฟ้องแล้วฟ้องอีกในกรณีละเมิดอันเดียวกันนั้นเอง ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๙๕๗/๒๔๙๒ จึ่งพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 932/2493 นายสุดทร ผลิพัฒน์ โจทก์ นายขาว มาศโอสถ, นายเซ๋ง เลียงผา ล.