⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 605/2494

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 605/2494

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
มติของคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าที่ให้ความยินยอมแก่ผู้ให้เช่าเข้าอยู่อาศัยในเคหะที่เช่าเองนั้น แม้ในชั้นแรกคณะอนุกรรมการฯจะมีความเห็นว่าไม่ควรอนุญาตก็ดี แต่เมื่อคณะกรรมการผู้มีอำนาจสูงกว่าได้พิจารณาอนุญาตแล้ว มตินั้นหาตกเป็นโมฆะไม่ การที่โจทก์ขอต่อคณะกรรมการณข้าอยู่เองเมื่อได้รับอนุญาตแล้ว และฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยอีกนั้น เป็นคนละเรื่องคนละประเด็นกัน หาต้องตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 148 หรือ 173 (1) ไม่ ข้าหลวงยุติธรรมยังมีอำนาจอนุญาตให้อุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้ แม้ผู้พิพากษาศาลชั้นต้นได้สั่งไม่รับอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงแล้วก็ตาม ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 230 วรรค

ย่อคำพิพากษา

มติของคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าที่ให้ความยินยอมแก่ผู้ให้เช่าเข้าอยู่อาศัยในเคหะที่เช่าเองนั้น แม้ในชั้นแรกคณะอนุกรรมการฯจะมีความเห็นว่าไม่ควรอนุญาตก็ดี แต่เมื่อคณะกรรมการผู้มีอำนาจสูงกว่าได้พิจารณาอนุญาตแล้ว มตินั้นหาตกเป็นโมฆะไม่ โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากเคหะที่เช่าโดยอ้างว่า ครบกำหนดสัญญาเช่าและบอกเลิกสัญญาเช่าแล้ว แต่ศาลพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยว่า จำเลยได้รับความคุ้มครองตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯ โจทก์จึงขอต่อคณะกรรมการณข้าอยู่เอง เมื่อได้รับอนุญาตแล้ว+ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยอีก โดยทางมติอนุญาตของคณะกรรมการควบคุมค่าเช่า ฯ ดังนี้ย่อมเป็นคนละเรื่องคนละประเด็นกัน หาต้อง+ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 148 หรือ 173 (1) ไม่ ผู้พิพากษาศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงแล้ว ข้าหลวงยุติธรรมก็ยังมีอำนาจอนุญาตให้อุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 230 วรรคสาม

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.148 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.173 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.230

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์โดยอ้างมติคณะกรรมการ ฯลณ ให้ความยินยอมแก่โจทก์ให้เข้าอยู่อาศัยเองได้ จำเลยต่อสู้หลายประการ ที่สำคัญก็คือ อ้างว่าคำยินยอมของคณะกรรมการเป็นโมฆะ และโจทก์ฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง คงรับเฉพาะแต่ปัญหาข้อกฎหมาย แต่ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑ ได้อนุญาตเป็นหนังสือให้อุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้ด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้คณะอนุกรรมการฯ จะมีความเห็นว่าไม่ควรอนุญาต แต่คณะกรรมการฯมีอำนาจสูงกว่า ได้พิจารณาอนุญาตให้ความยินยอมแก่โจทก์ จึงหาเป็นโมฆะไม่ ข้อที่จำเลยเถียงว่าโจทก์ฟ้องซ้ำนั้น ปรากฎว่าคดีเรื่องก่อนโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย โดยอาศัยข้อสัญญาเช่าเป็นมูลฟ้องร้อง แต่คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยโดยอาศัยมติอนุญาตของคณะกรรมการฯ จึงเป็นคนละเรื่องคนละประเด็นกันหาต้องห้ามไม่ ข้อที่คัดค้านว่า ข้าหลวงยุติธรรมไม่มีอำนาจรับรองให้อุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้ เมื่อผู้พิพากษาศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตให้อุทธรณ์ในข้อเท็จจริงแล้วนั้น ก็ปรากฎชัดตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๓๐ วรรคสามว่าข้าหลวงยุติธรรมมีอำนาจรับรองให้อุทธรณ์ได้ ข้อคัดค้านของจำเลยฟังไม่ขึ้น คงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 605/2494 นายวงใช้ ชินพาณิชย์, ด.ช.กวงไก่ ชินพาณิชย์ โดยนางจุ๊ยเชียง ชินพาณิชย์ มารดาผู้แทนโดยชอบธรรม โจทก์ นางล้วน ม้าสุวรรณ์ จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความชินพาณิชย์ - นายวงใช้ ชินพาณิชย์, ด.ช.กวงไก่ ชินพาณิชย์ โดยนางจุ๊ยเชียง · โจทก์ - มารดาผู้แทนโดยชอบธรรม · จำเลย - นางล้วน ม้าสุวรรณ์
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)นนทปัญญา · นาถปรีชา · นิติธรรมประกรณ์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแขวงพระนครใต้ - นายศิลป ศิลปกรณ์พิศาล · ศาลอุทธรณ์ - พระมนูเวทย์วิมลนาท
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 2354/2566ฎีกา 26/2524ฎีกา 4742/2553ฎีกา 945/2504ฎีกา 1030/2509ฎีกา 369/2522ฎีกา 4549/2540ฎีกา 4991/2552ฎีกา 1228/2539ฎีกา 2606-2616/2529ฎีกา 1592/2521ฎีกา 9704/2558ฎีกา 218/2481ฎีกา 3895/2533ฎีกา 265/2534ฎีกา 6344/2540ฎีกา 82/2512ฎีกา 226/2532ฎีกา 7631/2552ฎีกา 15230/2555ฎีกา 746/2533ฎีกา 89/2502ฎีกา 459/2546ฎีกา 7600/2544
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา